روایات راجع به حلّیت مشتبه (3)

این مطالبی که عرض کردیم تمام آنچه بود که از دیگران یا همین‌طور آنچه که به‌نظر می‌رسید نسبت به قرائنی که دلالت می‌کرد بر اینکه این شبهه اختصاص به شبهۀ موضوعیه دارد بود.

البته شارحین وافی در اینجا مطالبی گفته‌اند که عرض شد دلالت بر توسعه می‌کند و یَحتَمِلُ الحرمة و الحلّیة است یااینکه «فیه حلالٌ و حرامٌ» را به لحم حمیر زده‌ا‌ند و دایرۀ آن را وسیع گرفته‌اند و با عدم قول به فصل، سریان به شبهات حکمیه داده‌اند. یا همین‌طور مرحوم فاضل نراقی بعضی از شئونی را اضافه کرده‌اند که دیگر من می‌بینم طرح این مسائل فقط تطویل بلا طائل است.

آنچه که مسلّم است این است که قطعاً این روایت مربوط به شبهات موضوعیه است و هیچ ارتباطی با شبهات حکمیه ندارد. جلسۀ بعد هم تقریرات مرحوم والد ـ رضوان الله تعالیٰ علیه ـ را نقل می‌کنم.

البته در بحث تعارض‌ها می‌گوییم؛ تعارضی را که بین استصحاب و این قاعده هست همین‌طور بین اصل و علم اجمالی یا بین قواعد را می‌گوییم. فعلاً خیلی کار داریم. منظور این است که باید بنشینیم حالا تا هر جا کشید! ما عجله‌ای خلاصه برای مجتهد شدن خودمان نداریم! حالا شما عجله دارید، ما که هستیم!

اللهم صل علی محمد و آل محمد