توضیح معنای «منّا اهل البیت»

حجیت مدرکات جناب سلمان از باب کاشفیت قول معصوم علیه‌السلام

سلمان نیاز ندارد و احتیاج ندارد که پیغمبر ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ به او بگوید که آیا از علی علیه‌السلام متابعت کن و دنبال او باش یا دنبال ابودردا برو یا دنبال ابوهریره باش و از احادیث آن متابعت کن. نه، این‌طور نبوده است. خود سلمان یک پیغمبر بوده است؛ نه‌اینکه پیغمبر باشد، مثل رسول خدا بود؛ یعنی مدرکات سلمان برای ما سندیت دارد و حجت است، همان‌طوری که کلام رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ برای ما حجیت دارد؛ منتهی او از رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ می‌گیرد؛ در این بحثی نیست. یعنی این نورانیت سلمان و کلام سلمان، معلول برای آن علت است. علت رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ است و ایشان افاضه می‌کند. امیرالمؤمنین علیه‌السلام بر سلمان افاضه می‌کند و سلمان این مطالب را می‌گیرد. لذا در اینجا کلام سلمان هم برای ما حجت می‌شود؛ نه از باب اینکه از خودش می‌گوید؛ [بلکه] از این باب که چون این کلام، کلامی است که علی علیه‌السلام به او افاده کرده است.

لذا این یکی از مبانی اصولی است و این که الآن دارم می‌گویم این مطلب جدید است که بیرون میاد و خلاصه حالا این را فاش کردم؛ ولی خُب در آینده قصد داشتم روی این قضیه از نظر اصولی بحث کنیم. اگر الآن بخواهید این را بگویید سرتان به باد می‌رود! می‌گویند که ای بابا! اینها فقه جدید در آوردند و درست کردند و غیر از چهارده معصوم علیهم‌السلام کلامی برای ما حجت نیست و ... . ما می‌گوییم که نه، قضیه به این کیفیت نیست. کلام سلمان را اگر ما به عنوان کاشف از کلام معصوم بدانیم [حجت است]، نه‌اینکه سلمان [استقلال داشته باشد.] فرض کنید که کسی می‌گوید که سلمان می‌گوید من خودم نظرم این است؛ نه، [این این‌طور نمی‌گوییم.] اما اگر سلمان جوری بگوید که ما بدانیم ـ با توجه و عنایت به این نکته‌ که ـ کلام سلمان به عنوان کاشفیت از کلام معصوم است؛ [این کلام حجت است.]