بررسی روايات «لا جبر و لا تفويض» (3)

ماحصل کلام: بازگشت قضا، قدر و مشیّت به توحید

ماحصل كلام و صحبت اين بود كه برگشت مسئلۀ عالم قضا و قدر و مشیّت و رجوع اين مسئله به مسئلۀ توحيد است؛ توحيد ذاتي و بالتبع توحيد اسمائي و افعالي و بدون مسئلۀ توحيد هيچ‌كس به‌هيچ‌وجه نمي‌تواند اين مطلب را حل كند.

بحمدالله اين بحثي بود كه ما ديديم كه بيش از این مقدار [لازم نیست بیان شود چون] ديگر مطلب را رسانديم در آن حدي كه مي‌توانيم، نه به‌طور اختصار و نه به‌طور تفصيل اين مسئله بيان شد. بحث راجع به قضا و قدر ديگر تمام شد. إن‌شاءالله از جلسۀ آینده بحث كفايه، از قسمت بعد از بحث نسخ را شروع مي‌كنيم. مطالب خيلي زيادي بود و من ديدم ديگر فقط نقل اقوال است و حالا خود آقايان هم طبعاً در اين زمينه مطالعه مي‌كنند، حواشي اين‌طرف و آن‌طرف ديگر ... یعنی ما بيشتر در بحثمان دنبال آن مسائلي هستيم كه جایي مطرح نمي‌شود والاّ اگر بخواهيم به‌نحو كلاسيك جلو برويم و يكي‌يكي متعرّض شويم كه خيلي است.

اللهم صَلّ عَلیٰ محمدٍ و آل محمد