فرق بین قرینۀ منفصله و قرینۀ متصله در ظهورات
بررسی اشکال مرحوم صدر
حجیت ظهور قرآن و قرائن متصله موضوع اصلی این جلسه است. آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی ابتدا تفاوت قرینه منفصله و قرینه متصله را در شکل‌گیری ظهور و حجیت الفاظ توضیح می‌دهد و سپس اشکال مرحوم شهید صدر را بررسی می‌کند؛ اشکالی که بر اساس آن احتمال وجود قرائن حالیه و متصله در زمان نزول، مانع از انعقاد ظهور آیات قرآن برای مخاطبان بعدی می‌شود. استاد با تحلیل سیره عقلائی، نقش شهادت سلبی ناقلان و جایگاه ظهورات عرفی، این مبنا را نقد می‌کند و نشان می‌دهد که پذیرش آن به تعطیل شدن بخش عظیمی از دلالت‌های قرآن می‌انجامد. در ادامه با استناد به آیات تدبر در قرآن، سیره مسلمانان و روش ائمه علیهم‌السلام، اثبات می‌کند که اصل ظهور قرآن برای مخاطبان حجت است، هرچند در برخی موارد برای فهم کامل مراد الهی باید به روایات، شأن نزول و قرائن تفسیری مراجعه کرد.
فرق بین قرینۀ منفصله و قرینۀ متصله در ظهورات
توضیحات:
حجیت ظهور قرآن و قرائن متصله موضوع اصلی این جلسه است. آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی ابتدا تفاوت قرینه منفصله و قرینه متصله را در شکل‌گیری ظهور و حجیت الفاظ توضیح می‌دهد و سپس اشکال مرحوم شهید صدر را بررسی می‌کند؛ اشکالی که بر اساس آن احتمال وجود قرائن حالیه و متصله در زمان نزول، مانع از انعقاد ظهور آیات قرآن برای مخاطبان بعدی می‌شود. استاد با تحلیل سیره عقلائی، نقش شهادت سلبی ناقلان و جایگاه ظهورات عرفی، این مبنا را نقد می‌کند و نشان می‌دهد که پذیرش آن به تعطیل شدن بخش عظیمی از دلالت‌های قرآن می‌انجامد. در ادامه با استناد به آیات تدبر در قرآن، سیره مسلمانان و روش ائمه علیهم‌السلام، اثبات می‌کند که اصل ظهور قرآن برای مخاطبان حجت است، هرچند در برخی موارد برای فهم کامل مراد الهی باید به روایات، شأن نزول و قرائن تفسیری مراجعه کرد.
فرق بین قرینۀ منفصله و قرینۀ متصله در ظهورات
21آقای حداد می‌فرمودند که مرحوم قاضی ـ رضوان الله تعالیٰ علیهما ـ فرمودند که من مثنوی را هشت بار مطالعه کردم و هر بار معنای جدیدی برایم پیدا می‌شد!1
تلمیذ: همین روح مجرد را ما هر دفعه مطالعه می‌کنیم یک مطلب جدیدی دارد.
استاد: بله این هم همین‌طور است من خودم هم همین‌طور هستم یعنی واقعاً هروقت انسان در یک افق روحی جدیدی واقع شود از کلام یک معنای دیگری را می‌فهمد.
أللهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد
- مطلع انوار، ج 2، ص 117.