جلسه ۲۰۴

تلمیذ: آیا وجود را ایجاد می‌کند؟!

استاد: وجود که هست، صورت به او می‌دهد. وجود هست، نه از وجود یک ذره کم می‌شود نه به وجود یک ذره اضافه می‌شود، کاری که حضرت می‌کند این است که به آن وجود صورت می‌دهد، آن صورت چیست؟ ماده بودن، صورت نفسانی است، صورت عقلانی است، هر سه باهم است.

تلمیذ: در واقع ایجاد کنندۀ صورت است؟

استاد: صورت ایجاد می‌کند، اما وجود را دیگر ایجاد نمی‌کند چون وجود ایجاد نیست؛ الوجود موجودٌ بنفسه لذا دیگر معنا ندارد که ایجاد شود.

بنابراین:

عکس رخ ساقی است که در جام می‌افتد یعنی جام عالم؛ عالم ممکنات و هرچه امکان ذاتی است اسمش را جام بگذاریم یا عالم حقیقت اشیاء بگذاریم. یک فروغ رخ ساقی است یعنی عکس او است که در این می‌افتد، نمود او است که به این صورت‌ها هست، ظهور او است که به این شکل‌ها هست. درست شد؟! در اینجا آن وجود می‌آید و جنبۀ مادی به خود می‌گیرد و آن به‌خاطر نفس ارادۀ ولیّ است. نفس ارادۀ ولیّ این سلسلۀ عرْضیه را که طی نکرد که هزارتا دنگ و فَنگ دارد؛ این را اوّل تبدیل به چه بکند تا یک شیری درست بشود. او در سلسلۀ طولیه تصرف می‌کند یعنی گوش عقل فعال را گرفته و پیچانده تا پایین [آورده] و یک موجود در خارج [به‌وجود آمده است] یعنی به یک طرفةالعین این سلسلۀ طولیه آمد عقل اوّل را به دوم، لاهوت را به جبروت و ملکوت علیا، ملکوت سفلیٰ، صورت برزخی برایش درست کرده است، این شیر الآن صورت برزخی دارد، صورت مثالی دارد، به وزان همین صورت مادی یک صورت مثالی دارد، نفس دارد. او همه را در یک طرفةالعین درست کرد و بعد به آن صورت مثالی هم یک ماده داد و شیر شد.