جلسه ۲۰۰

شما می‌بینید این نحوۀ برقی که الآن از آنجا تولید شده است تغییر ماهوی نداده است بلکه همان ماهیتش اشکال مختلفی به خود گرفته است؛ در یک زمینه واقع شده است تبدیل به گرما شده است، فرض کنید در زمینۀ اِلِمِنت قرار گرفته است و گرما تولید کرده است، همین در یک زمینۀ ـ من‌ مثال می‌زنم والاّ فرق بین مانحن‌فیه هست ـ المنت‌های نازک قرار گرفته است و به نور شده تبدیل است، در زمینۀ موتورهای پنکه قرار گرفته است و تبدیل به حرکت هوا شده است، در زمینۀ موتور یخچال قرار گرفته است و به برودت تبدیل شده است.

ببینید یک امر واحد است که آن یک امر واحد زمینه‌های مختلفی برای خودش پیدا می‌کند و آن یک امر واحد در همه حضور خودش را حفظ می‌کند، این نور وجود با تجرد خودش و با بساطت خودش هیچ‌گاه آن بساطت خودش را ازدست نمی‌دهد الاّ اینکه کاری که انجام می‌دهد خودش را به کیفیات مختلف درمی‌آورد، نه‌اینکه آن حقیقت خودش و آن بساطت و تجرد خودش را ازدست می‌دهد و اصلاً تبدیل به ماده می‌شود به‌نحوی‌که اصلاً بین او و تجرد بونٌ بعید بماند! اگر این باشد بنابراین دیگر ربطی بین این دوتا وجود ندارد، ارتباطی بین این دوتا وجود ندارد.

تلمیذ: پس سلسلۀ طولیه ازبین می‌رود؟!

استاد: نه سلسلۀ طولیه به حال خودش می‌ماند. صحبت در این است که این سلسلۀ طولیه به حال خودش هست، عرض کردم که این نور وجود وقتی که حرکت می‌کند و پایین می‌آید در هر مرتبه‌ای حالتی به خود می‌گیرد آن حالت گرفتن را سلسلۀ طولیه می‌گوییم.

تلمیذ: چه نیازی است وقتی که وجود می‌تواند به هر شکلی متشکل شود چه نیازی است که در سلسلۀ طولیه سیر کند؟!

استاد: این وجود می‌خواهد متشکل شود، درست است؟ بین آن بساطت تامّ خودش و تجرد تامّ خودش و آن شکل آخری که می‌خواهد دربیاید یک فاصله است دیگر، بالأخره باید این فاصله را طی کند.