جلسه ۱۹۹

یک چیزهایی در آنجا هست. پیغمبر دارد از دنیا می‌رود یک‌دفعه مورد عتاب خدا واقع می‌شود. بله، یعنی یک مسائلی هست که تا کسی آن معانی را ادراک نکند اصلاً به‌هیچ‌وجه به ‌ذهن نمی‌آید. ما یک کمالی می‌گوییم که به کمال رسیدیم و تمام شد و رفت. کمال چیست؟! کاف و میم و الف و لام که لفظی است اما اینکه چه مراتبی در این کمال هست و این حرف‌ها [را ما چه می‌دانیم؟!]

حضرت موسی به آن مقام عجیب و غریبی که رسیده بود و برگشته بود و دیده بود و دیگر اوضاعش تمام شده بود، تازه ظهور خدا را در خضر نمی‌دانست که چه بود. اولوالعزم بود، حضرت خضر هم در شریعت او بود، در زیر لوای او بود ولی هنوز این نحوۀ ظهور را نمی‌فهمید که خلاصه او چه ‌نحو ظهور دارد؟! حالا حضرت موسی با آن ید و بیضاء خودش نفهمد، شما ببینید که ما این قضیه را مُطَّرِد کنیم، حالا ممکن است خضر را فهمیده [باشد ولی] هزارتا دیگر هم مانده است، حالا خضر را فهمیدی، آن‌وقت دیگر اینجا این‌قدر عجیب می‌شود این‌قدر قضایا عجیب می‌شود دیگر آدم...

احاطۀ علّی و حضور پیامبر در هر مظهری

آن‌وقت پیغمبر کسی بود که در کل مظاهر سعه داشت؛ یعنی در هر مظهری احاطۀ علّی و حضور داشت و به جانش آن مظهر را احساس می‌کرد. آن‌وقت دیگر اینجا تفاوت پیدا می‌کند، ارتباط اولیاء با افراد مختلف می‌شود چرا با بعضی این‌طور می‌کنند او که آدم فاسقی بود، چرا با بعضی آن‌طور می‌کنند ... او که آدم خوبی بود. یک چیزهایی هست که ... همۀ اینها [به این دلیل است] که آن ولیّ در آنجا حضور دارد، در آن نفس حضور دارد. بله آقا کارِ هر بُز نیست...

أللهم صل علی محمد و آل محمد