جلسه ۱۸۷

توجه به کثرت باید همراه با توجه به وحدت باشد

باید در عین اینکه انسان توجه به پایین داشته باشد یک توجهی به بالا هم داشته باشد. امیرالمؤمنین علیه‌السّلام درعین‌حال که با یک دست شمشیر می‌زد با چشمش نگاه به آسمان می‌کرد که می‌خواهد چه اتفاقی بیفتد و مشیّت خدا چیست؟! اگر این‌طور باشد دیگر بود و نبود مسئله فرقی نمی‌کند، انجام و غیر انجامش تفاوتی نمی‌کند. مثلاً مشیّت خدا بر این نیست که الآن اینها مسلمان شوند. آیه می‌گوید: ﴿وَمَآ أَكۡثَرُ ٱلنَّاسِ وَلَوۡ حَرَصۡتَ بِمُؤۡمِنِينَ﴾؛¹ اگر تو هم بخواهی همۀ مردم مسلمان نمی‌شوند تو وظیفه‌ات را باید انجام بدهی.

بله خیلی آیۀ جالبی است که خلاصه به پیغمبر می‌گوید که ﴿وَمَآ أَكۡثَرُ ٱلنَّاسِ وَلَوۡ حَرَصۡتَ بِمُؤۡمِنِينَ﴾ اکثر اینها مؤمن نمی‌شوند، فایده‌ای ندارد، تو فقط وظیفه‌ات را انجام بده. اگر قرار باشد بر اینکه این دنیا ولیّ نداشته باشد و همۀ مردم بر طبق خواست و فکر خودشان جلو بیایند، دیگر سنگ روی سنگ بند نمی‌شود. تمام جریاناتی که در عالم می‌گذرد همۀ اینها براساس یک حساب و نظمی است که مردم از آن‌طرف قضیه و از آن سَر قضیه خبر ندارند، یک عده بیچاره جلو می‌افتند و خلاصه خودشان را فدای امیال این و آن می‌کنند و در واقع هیچ مسئله‌ای اتفاق نمی‌افتد و هیچ مطلب دل‌خواهی صورت نمی‌پذیرد. این به‌خاطر جهل است. البته افراد در اینجا تابع نیّات خودشان هستند اما مسئله از این قرار است.

اینکه الآن می‌بینید فلان مسئله می‌خواهد اتفاق بیفتد اما یک‌مرتبه جلوی آن گرفته می‌شود یا یک‌مرتبه یک قضیۀ ناگهانی به‌وجود می‌آید، یا یک‌مرتبه فلان مطلب تحقق پیدا می‌کند یا یک‌دفعه جنگی پیش می‌آید و از این‌طرف و آن‌طرف می‌آیند یا ما خیال می‌کنیم دیگر در فلان کشور مسئله تمام است اما می‌بینیم که مطلب سر جایش هست، چه کسی دارد اینها را می‌گرداند؟! آن کسی که اینها [را که مثل] عروسک هستند [می‌گرداند] کیست؟! کسی است که نشسته است و جنگ را نگه می‌دارد و جنگ را راه می‌اندازد افراد را این‌طور می‌کند اینها را این‌طور می‌کند اینها همه‌اش روی حساب است همه‌اش روی کتاب است و اگر انسان به سرّ این مطالب اطلاع پیدا کند دیگر خیلی دست به عصا راه می‌رود و دیگر این‌طور حزب اللهی برنامه‌ریزی نمی‌کند تا به اینجاها بکشد!