جلسه ۱۳۵

[شنیده‌اید] که می‌گویند: «إِذا جاءَ القَضاءُ ضاقَ الفَضاءُ»؟!¹ گاهی اوقات چیزی اتفاق می‌افتد اصلاً دست آدم نمی‌رود به اینکه [جلوی آن را] بگیرد مثلاً یک‌دفعه بچه می‌افتد و سرش می‌شکند. خیلی اتفاق افتاده است که وقتی مسئله‌ای می‌خواهد انجام شود آدم بااینکه دارد می‌بیند که مثلاً این الآن می‌افتد و خودش هم می‌گوید که دارد می‌افتد اما کاری انجام نمی‌دهد و این یک‌دفعه می‌افتد. خب بلند شو برو جلوی افتادن را بگیر اما در همان‌جا‌ می‌ماند ـ این در جایی است که این وسائل و اینها می‌بینند که در پرونده‌اش هست که این حرکت نکند ـ درحالی‌که می‌خواهد برود اما اعضا حرکت نمی‌کنند این همان‌جایی است که اعضا با نفس در تعارض واقع می‌شود این همان جایی است که «الخلیلُ یَأمُرنی و الجَلیل یَنهانی» نفس می‌گوید که به‌طرف آن برود اما نفس انجام نمی‌دهد.

تلمیذ: عوام می‌گویند: فلان چیز که شکست قضا و بلا بوده آیا درست است؟

استاد: بله، درست است ممکن است که می‌خواسته به یک چیز مهم‌تری بخورد ولی به این خورده است. قضیۀ حضرت موسی را در مثنوی بخوانید که شخصی می‌خواست زبان حیوانات یاد بگیرد و ... خرش خواست بمیرد فروخت قاطرش خواست بمیرد فروخت اسبش خواست بمیرد فروخت. بعد آن حیوان گفت که غصه نخور امروز خودش می‌میرد! خلاصه آمد پیش موسی و ... موسی هم گفت که به تو گفتم که فایده ندارد و صلاح نیست! و خلاصه مُرد.²

ما خیال می‌کنیم که این چیزهایی که پیدا می‌شوند همه از سر اتفاق و شانس است که فقط به ما خورده است درحالی‌که همه روی حساب دقیق و صلاح است. شاید اگر این‌طور نمی‌شد بدتر ‌می‌شد.

أللهم صل علی محمد و آل محمد