جلسه ۱۲۳

اصلاً وقتی حضرت به مدینه آمد، گفت که خیالمان راحت شد! شیطان گفت که نه! اشتباه می‌کنی! من هم در خدمتتان هستم! آمد اُبیّ‌ بن کعب را درست کرد، منافقین مدینه را راه انداخت، عبدالله‌ بن فلان را راه انداخت، منافقان درست شدند، عثمان و ابوبکر درست شدند، ابوعبیده جرّاح، عبدالرحمان ‌بن عوف و خالد‌ بن ‌ولید درست شدند، اینها چه کسانی بودند؟ همین شیطان بود دیگر! خلاصه شیطان به پیغمبر گفت که ما هم هستیم! پیغمبر ناراحت می‌شدند از این‌طرف از آن‌طرف و بعد از پیغمبر بُرد! بعد از پیغمبر شیطان بُرد یا علی؟! البته به‌حسب ظاهر می‌گوییم گرچه در باطن همه را او می‌چرخاند ولی اگر به‌حسب ظاهر نگاه کنیم ابوبکر آمد و همه هم تسلیم شدند و سقیفه راه انداختند و مسئله را حل کردند.

پختگی بشر در سایۀ تربیت انبیا

اینجا امیرالمؤمنین علیه‌السّلام چه‌کار کند؟! آیا بگوید که اصلاً من می‌خواهم هرچه هست و نیست را برگردانم؟! قضیه این است؟! اینکه نمی‌شود، اصلاً زحمات پیغمبر ازبین می‌رود، زحمات پیغمبر پختگی بشر در سایۀ تربیت است، اگر امیرالمؤمنین همه چیز را از بین ببرد پس اصلاً پیغمبر برای چه آمد؟! استعدادها نشکفته می‌ماند، اینها همین‌طور خام می‌مانند. تربیت است که سلمان درست می‌کند، مقداد درست می‌کند، حبیب بن ‌مظاهر درست می‌کند و میثم تمّار درست می‌کند و آن تربیت همان‌طوری‌که در زمان رسول خدا بود باید در زمان علی هم باشد در زمان امام مجتبی هم باشد در زمان سیدالشهدا علیهم‌السّلام هم باشد و هَلُمَّ جَرَّا.

بنابراین امیرالمؤمنین خودش را جای پیغمبر می‌گذارد؛ اگر الآن رسول خدا بود چه‌کار می‌کرد؟! با همین مردم صبر می‌کرد، مگر صبر نکرد؟! بیست و سه سال [صبر کرد]! لذا امیرالمؤمنین به حضرت زهرا می‌گوید که من ‌به‌دنبال رسول خدا [می‌روم]، اگر اعتراض به من وارد باشد باید اوّل به پدر خودت وارد باشد، اگر پدرتان یک فوت می‌کرد همۀ عالم زیر دریا می‌رفت!