مرتب سازی:
جلسه ۷۸۶
13من اهتمام را عرض كردم، یك اهتمام، یك وقتی یك طفل دیگر هست در آنجا و آن تشنه نیست، خیلی خب این دلیلی ندارد كه انسان وقت صرف كند، یك وقت یك طفل دیگر هست تشنهاش هست، چون این الان بیشتر نیاز به آب دارد خب باید در اینجا چه كار كرد؟ باید در اینجا ترجیح داد، علی كل حال منظور بنده این است كه شارع و همانطور به اصطلاح مولا یك وقتی این حكمی را كه بیان میكنند بدون ملاحظه با تبعات و آثار و اینها یك مطلب را بیان میكنند، خب ما یك همچنین چیزی را نسبت به شارع قبول نداریم، یك وقتی نه تبعاتش را در نظر میگیرند، تبعات را در نظر بگیرند خب این چیزها را دارد دیگر، حرفی را كه شارع میزند این حرف خودش نباید یك چیزی بگوید كه از نقطه نظر عرفی موجب ابهام و تشكیك یا اینكه نفی حكم در موارد دیگر باشد.
مثلا فرض بكنید كه یك مریضی است، یك درخواستی از انسان دارد، یك سؤالی از انسان میكند، آدم میگوید مریض است این جوابش را بده، خب یعنی اگر این مریض نبود، یك سؤال شرعی از انسان میكرد آدم نباید جواب بدهد؟ نه، این در این جا به این قسم است، این اهتمامی كه الان در اینجا نسبت به این هست، این اهتمام مضاعف است، نسبت به غیر از خودش، نه این كه در مورد دیگری نباید بدهی.
تلمیذ: اینهاكه میگویند شرط مفهوم دارد، یعنی در مورد دیگر نفی میكند.
استاد: نه، این اهتمام، این اهتمامی كه در اینجا هست بله در غیر نیست، اهتمام را عرض میكنم نه اصل الحكم، اهتمام به این باید بیشتر باشد این است منظورم، لذا در ... إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا ... الحجرات، ٦، اهتمام به فصح، آن اهتمام در مورد فسق، آن اهتمام، در مورد غیر فسق نباید باشد. اینجا تقسیم میشود، خبر اگر خبر عادی باشد، آدم قبول میكند، اگر خبر غیر عادی باشد، خبر مهمی باشد، در آن صورت آدم باید برود فصح كند.