جلسه ۷۸۵

 استاد: قضیه مربوط به واقعه عاشورا است، یعنی افرادی كه به اصطلاح در این مسائل و در این قضایا این‌ها ممكن است مثلا جنگی دربگیرد، چیزی پیدا بشود، حرفی پیدا بشود، این افرادی كه از نظر جانفشانی، از نظر جانفشانی و در معرض اتلاف درآوردن نفس این افراد بیایند، كسانی هستند كه حتی بعدا بیایند این‌ها خب طبعا به پای این‌ها نیستند، بله، اما این دلیل نمی‌شود كه شامل حال اولیاء خدا كه بعداً می‌آیند بشود، مقام، مقام جانفشانی و عرضه نفس در جهاد و در معركه است.

 تلمیذ: با این بیانی كه مطرح فرمودید، طبعاً قابلیت توسعه نیست. یعنی اگر ابوذر یك روز به سرش بزند كه به آن توسعه‌ای كه سلمان رسیده، برسد نمی تواند؟

 استاد: اصلًا نمی‌تواند به سرش بزند، یك بچه‌ای فرض بكنید كه شما یك مقداری برایش غذا بگذارید بعد سیر بشود، بعد بگوید كه نه من می‌خواهم آن مقداری كه برای آقا پلو ریختید همان مقدار را بخورم، می‌گوییم خب حالا بخور! همین‌طور می‌ایستد و نگاه می‌كند، اصلًا نمی‌تواند، اصلا در او یك همچین چیزی نیست، لذا مراتبی كه در بهشت هست این مراتب همین است، آن افرادی كه در بهشت هستند اصلًا نمی‌توانند بفهمند، آنكه بالاتر است كیست!، چون سعه‌شان همان قدر است، نمی‌توانند، هر چه هم زور بزنند نمی‌فهمند، چون اصلا فقط گنجایش همین است یعنی آن‌قدر خدا نعمات در همان مرتبه به این ها افاضه می‌كند، كه اصلًا تصور این كه بالاتری هم هست برای آن‌ها نیست!، یك همچنین مسئله‌ای نیست، و این هم اشتباه نشود، این‌طور خیال نكنیم كه بهشت در روز قیامت مثل یك آپارتمان هشت طبقه است، این بالا را نگاه بكند نه!.

 امام حسین، پیغمبر در كنار شماست ولی در مرتبه خودش است، این كه می‌گویند در روز قیامت در كنار ما و هم جلیس ماست، معنایش این است كه بله، امیرالمومنین هست می‌نشیند در كنار شما و می‌نشیند با شما صحبت می‌كند و حرف می‌زند، از این‌طرف و آن‌طرف، ولی این در مرتبه خودش است كه شما اصلًا نمی‌فهمید، می‌گویید بغل هم نشستیم و حرف می‌زنیم.