جلسه ۷۸۴
8لذا رفقا ما باید توجه داشته باشیم در مقام استنباط خیلی این موضوع را رعایت كنیم، دقت كنیم، كه به این نحوه كلام امام علیه السلام، به نحوه تعبیری كه میآورد كه این تعبیر را شما در یك روایت و در یك مسئلهای میبینید، یك حكمی را میبینید كه امام فرض بكنید كه راجع به فلان قضیه گفته، فرض كنید كه فرموده فی الغنم زكاة،، بعد یك دفعه میبیند این راویش كیست؟ راویش فرض كنید كه یونس بن عبدالرحمان است، یك روایت دیگر میبینید مربوط به یك امام دیگر، میفرماید فی الغنم السائمة زكاة، راویش كیست؟ راویش سكونی است، خب یونس عبدالرحمن با سكونی خب دو نفر هستند، مختلف هستند از جاهای مختلف یا اینكه ابان است خب خیلی مقدم است، متقدم است، ابی بصیر است، و امثال ذلك. اینها در دو جا، در دو موقع هستند.
وقتی كه نگاه میكنید در حیث زمان میبینید كه نه، اینها دو فرد مختلف هستند، هر دوی اینها هم توی یك مجلس نبودند، یكی در این مجلس بوده از امام این را شنیده، آن یكی در یك مجلس دیگر بوده از امام آن را شنیده. اینجا صاف میگویید منظور چیست؟ منظور هر دوی این قضیه است و منظور امام جنبه اطلاق دارد، امّا اگر آمد همان شخصی كه این را میگوید فی الغنم زكاة خودش میآید فرض كنید كه میگوید در یك وقت فی الغنم السائمة زكاة، پس معلوم میشود راوی در اینجا آمده دو جور نقل كرده، امام نیامده نقل بكند. این دقتها بسیار دقتهای اجتهادی است كه چطور انسان بفهمد آیا تغییر تعبیر از راوی است یا از امام است، و آیا زمان، زمان واحد است و یا زمان، زمان مختلف بوده، در كیفیت تعبیر و در خصوصیات تعبیر است كه انسان بهتر میتواند مراد امام علیه السلام و دائره موضوع را برای تعلق تكلیف میتواند بیان كند، بفهمد كه منظور امام در اینجا چه بوده و چه جهتی مورد نظر داشته.

