جلسه ۷۸۳

 تلمیذ: یك تفاوتی هم در حیث مادی داریم.

 استاد: در حیث مادی همین است، وقتی كه ما می‌بینیم همه این‌ها مستند به علت اولی هستند خب بینهما متوسطات، تا آن علّت می‌خواهد بیاید و تبدیل به یك تعین خارجی بشود چه مراتبی را طی می‌كند؟ خیلی از عوالم را باید طی كند، در طی این عوالم است كه این اشیاء دارای اختلافات می‌شوند، دارای خصوصیات می‌شوند، تا می‌رسد به عالم مثال، عالم مثال علت برای عالم مادّه می‌شود، پس هر چه هست در عالم مثال تمام است، عالم مثال كه تمام شد دیگر مادّه معلولش تحقق خارجی پیدا می‌كند و آن اشكالی ندارد، آن عالم مثال خودش علت است برای همه عوارض خارجیه، برای همه چیز، هر چه هست در همان مثال است.

 شما وقتی كه چشمتان باز شود نسبت به عالم مثال و برزخ، به دید شهودی وقتی كه نگاه می‌كنید، قبل از این‌كه این تعینات خارجی در عالم مادّه تحقق پیدا بكند، مطلبی را كه یك سال دیگر اتفاق می‌افتد می‌بینید، می‌بینید، خیلی‌ها هستند، شخص هنوز ازدواج نكرده. امام رضا علیه‌السّلام به مامون می‌فرمایند از فلان كنیزت فرزندی برای تو خواهد آمد كه اشبه الناس بامه، حضرت می‌فرمایند و یك زائده در دست راست و یك زائده در پای چپ دارد¹، خیلی خب، این را امام رضا می‌فرماید، آیا امام رضا نعوذ بالله نعوذ بالله دروغ گفته یا راست است؟ خب راست است دیگر اگر كسی در دنیا راست بگوید آن هم امام رضا است دیگر، همه برای خودشان حرف می‌زنند، هر كی، هر كی آقا برای خودش است، وقتی می‌خواهیم حرفی را بگوییم بالا و پایین می‌كنیم، این حرفی كه می‌خواهیم بزنیم یك وقت برنخورد، یك جوری بگوییم یك قسم، همه‌مان این‌طوریم، او فقط امام رضا است كه صاف این‌طوری است، بالا دارد، پایین دارد، به این بربخورد و ... یكی است، اگر یكی حرف راست بزند آن هم امام رضاست درست است؟ خیلی خب. این مفروغٌ عنه است