جلسه ۷۸۱

 آن می‌گوید من در آن عالم خودم را با همه یكی دیدم، اشعار تائیه را نخواندید؟ اصلًا خیلی عجیب، خیلی عجیب، می‌گوید خودم را با همه عوالم، با ملائكه دیدم، با جن دیدم، با انسان دیدم، با سنگ‌ها و كوه‌ها دیدم، با دریاها و همه، با آسمان‌ها دیدم، یعنی چه دیدم؟ خب داری می‌بینی دیگر خب ما هم داریم می‌بینیم دیدن یعنی چه؟ شما می‌روید بغل كوه می‌ایستید ربطی به كوه ندارید فقط پیشش ایستاده‌ای، این‌كه من با او دیدم، یعنی من چه؟ یعنی من كوه بودم، من دریا بودم، من فلان مَلك بودم، بگوییم بازم یا نه دیگر بس است دیگر، من این‌جا بودم، من آن‌جا بودم، من در این‌جا گذاشتم¹.

 این‌هایی كه خدمتتان عرض می‌كنم ما هم بزرگانی دیدیم كه آن‌ها هم همین‌ها را می‌گفتند، ما هم دیدیم، گفت ما ندیدیم و نخوردیم نون گندم ولی دیدیم دست چه؟ دیدیم دست مردم، دست مردم دیدیم. دیدیم بزرگانی كه آن‌ها هم همین مطالب را می‌گفتند و شوخی هم نمی‌كردند، راست می‌گفتند و درست می‌گفتند.

 آدم می‌رسد به این جاها می‌رسد، در تحت ولایت امام آدم به همه جا می‌رسد، منتها امام از نقطه نظر اشتداد وجودی، دیگر در اعلی مرتبه از حقیقت جوهریه اتصالیه به آن وجود بالصرافه و وجود بسیط لاانتهایی قرار دارد، آن دیگر در آن مرتبه علیا و ذِروه علیای از وجود قرار دارد ولی شیعیانش هم چرا؟ آن هم هیچ نیست، آن‌ها هم می‌آیند همین‌ها و همین مسائل و به همین مطالب می‌رسند، لذا كسی غیر از ولی خدا امام را نمی‌شناسد، این است حالا فهمیدید؟ این كه می‌گوییم غیر از عارف و غیر از ولی خدا، اگر هزار تا كتاب بخوانیم امام را نمی‌شناسیم، ده هزارتا باشد.

 یك كتابی اخیراً چاپ شده، بعضی از خصوصیات امام و امام حسین و این‌ها، من یكی دو سه صفحه را خواندم فقط زدم بر سرم! ای وای ای وای! بابا مگر مجبورید بنویسید؟ مگر مجبورید؟ آخر ما را چه كه راجع به امام بنویسیم! آخر كی به ما الزام كرده این حرف‌ها و این مطالب را؟ كسی می‌تواند راجع به امام بنویسد كه خودش درك كرده باشد تا حدودی، حالا نمی‌گوییم صد در صد، آن حقیقت ساریه ولایت را درك كرده باشد، آخر من و تو كه درك نكردیم عزیزم، قاطی می‌كنیم، عوضی می‌نویسیم، اشتباه می‌نویسیم، این حرف‌ها حرف‌های كیست؟ افراد عادی است، به درد افراد عادی چرا می‌خورد، فلان كس این است، خب امام كه این نیست، امام حسین كه این نیست، امام سجاد كه این نیست، توجه می‌كنید؟