جلسه ۷۸۱

أعوذ باللَه من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

 به ان‌شاءالله اگر امروز خدا بخواهد شاید مسئله مُثُل افلاطونیه را در تصویر تمام كنیم و اگر خدا نخواست، نخواست! دیگر خواست خدا دست ما نیست، غیر از این است؟ نه. ما می‌خواهیم خواست خودمان را به جای خواست خدا غالب كنیم، جا بزنیم، خدا هم كه می‌گوید خب چه فرقی می‌كند بین من و تو، اگر فرقی باشد، می‌گوییم باید این‌طوری بشود ما می‌گوییم، باید قضیه این طوری بشود، خدا هم می‌گوید خیلی‌خب بشود! تو كه زورت می‌رسد بكن، ما می‌گوییم باید دنیا این‌جوری بشود، خدا هم می‌گوید اگر زورت می‌رسد بكن، هیچ، بالا می‌رویم، پایین می‌آییم، این‌طرف می‌رویم، آن‌طرف می‌رویم می‌بینیم نشد، خب از اوّل بگو من نمی‌توانم، به جای این‌كه این‌طرف بزنی و آن‌طرف بزنی از اوّل خودت را به جای خدا نگذار، خودت را به جای بنده بگذار، كار راحت می‌شود، دیگر این‌قدر مشكلات هم پیدا نمی‌شود.

 بله، یك حدیثی است، حدیث قدسی، اگر اشتباه نكنم عبدی ترید و ارید و ان عملت یا احببت فی ما ارید، حالا حدیث را پیدا كنید، بله، اعطیتک فی ما ترید، یك همچین چیزی هست، فان لم تعمل بما ارید ابلیتک فی ما ترید ثم لا یکون الا ما ارید¹، خیلی عجیب است، خیلی حدیث عجیبی است، خب صاف دارد خدا می‌گوید، می‌گوید من یك اراده دارم تو هم یك اراده می‌كنی.

 اگر در آنچه كه من اراده می‌كنم قدم برداشتی، به آنچه كه تو اراده می‌كنی هم می‌رسی، یعنی به همان آرامش قلب و طمأنینه نفس، خلاصه راضیت می‌كنم به آنی كه می‌خواهی، راضی می‌شوی، اگر نه، آمدی و پافشاری كردی، گفتی حتماً آنی كه من می‌خواهم انجام بشود، این‌قدر می‌برم می‌چرخانمت بالا و پایین، ابلیتک فی ما ترید یعنی می‌اندازمت بالا و پایین، توی این گرداگرد حوادث و بالا و پایین، ثم لا یکون الا ما ارید، آخرش هم نمی‌شود كه آنی كه ما ترید نمی‌شود، جنگمان می‌شود، دعوایمان می‌شود، خب توی این دعوا خدا می‌برد یا ما می‌بریم؟ ما كی هستیم!