جلسه ۷۷۷

 تا وقتی كه مرحوم آقا زنده بودند، بنده می‌دیدم كه هر جا از اساتیدشان دیدن می‌كنند، دست اساتیدشان را می‌بوسیدند. با چشم خودم دیدم كه دست آشیخ عبد الجواد سدهی اصفهانی را بوسیدند و ما را امر می‌كردند كه بروید و شما هم ببوسید. و با چشم خودم دیدم كه دست آقای آسید رضای بهاء الدینی را بوسیدند و به ما گفتند كه بروید و ببوسید. با اینكه اینها اساتید عرفان و سیر و سلوك ایشان نبودند، اساتید اصول بودند. پیش مرحوم آشیخ عبدالجواداصفهانی قوانین و یك مقداری از استصحاب رسائل را خواندند.¹ پیش مرحوم آقای بهاء الدینی، مباحث قطع و برائت و اشتغالِ رسائل را خوانده بودند² این مرام، مرام چیست؟ مرام عرفان است. حالا آن اقای حداد و آن مسائلشان به جای خود. توجه می‌كنید؟. نفس شخص نشان می‌دهد كه نور دارد، نشان می‌دهد كه كارش درست است، نشان می‌دهد كه راهش درست است.

 لذا این خطر است كه انسان وقتی كه به حقیقتی می‌رسد و وقتی كه به یك مسأله‌ای می‌رسد اغماض نكند! هر چه می‌خواهد باشد. راه همان راهی باشد كه امام سجاد نشان داده‌اند، كه اگر خنجری را كه با آن سر پدرم را بریدند پیش من امانت بگذارند، من آن را به صاحبش برمی‌گردانم³.

 ببیند این كلام چقدر كلام عجیبی است! امام علیه السلام می‌خواهند بفرمایند كه: معیار، انطباق با حقّ است. یا امانت را قبول نكن و اگر قبول كردی باید برگردانی. اگر رفیقت یك چیزی را به سِرّ، پیش تو به امانت گذاشت، نباید این سِرّ را فاش كنی. اگر فردا با هم اختلاف پیدا كردی، نباید بگویی حالا كه با هم اختلاف پیدا كردیم دیگر التزام و تعهدی ندارم، بروم و سِرّ او را به دیگران بگویم! نه. آن كه این سِرّ را پیش تو گذاشته است آیا به امانت گذاشته تا وقتی كه رفیق هستی یا تا آخر عمر؟. چقدر به توامَد داده، چقدر به تو وقت داده است. حالا آدم بگوید: چون ما با هم اختلاف پیدا كردیم، بروم و سِرّ او را به دیگران بگویم چون ما با هم دیگر رفاقتی نداریم. امام سجاد می‌گویند: سِرّ، امانت است. امانت بر طبق موازین خود باید انجام شود و به او عمل شود. اگر از اوّل با هم قرار می‌گذاشتیم كه این سرّ را من نگه می‌دارم تا وقتی كه با هم رفیق هستیم. آن شخص می‌گوید وقتی با هم اختلاف پیدا كردیم برو و افشا كن. ولی یك وقتی می‌گوید: این سّر پیش تو بماند، افشا نكن الی یوم القیامة. حالا اگر فردا ما با هم به هم زدیم و با هم اختلاف پیدا كردیم، آیا من حقّ دارم كه بروم و سرّش را فاش كنم؟ اگر فاش كنم، عمل حرام انجام داده‌ام. این عمل می‌شود حرام، این می‌شود مخالف با مكتب اهل بیت.