جلسه ۷۷۷

 پس انسان باید زرنگ باشد. بی‌خود مسئولیت قبول نكند و بی‌خود تضمین ندهد و بی‌جهت به افراد چشم‌انداز و منظر ارائه ندهد. به جای همه اینها، به همان مقدار كه تكلیف دارد باید با اشخاص برخورد كند كه اگر مسأله‌ای پیش آمد مسئولیتش به عهده خودش باشد. چرا به عهده انسان باشد؟ كوتاهی كرد به عهده خودش است، افراط هم كرد به عهده خودش است.

 بگوید من این هستم؛ بسم الله و من در یك همچین توانی دارم، بسم الله و بیش از این هم نیستم خودت می‌دانی.

 یك نفر چندی پیش آمده بود پیش من گفت: آقا، من در خواب دیده‌ام كه آمده‌ام خدمت شما و به بنده این را گفتید.

 گفتم من كه هنوز در خوا ب ندیده‌ام! هر وقت كه بنده یك همچین خوابی را دیدم، چشم در خدمتتان هستم. آن شخص رفت!! ـ برو بابا من كه خواب ندیدم، تو می‌گویی من خواب دیدم. البته طرفی بود كه چیزش كرده بودند، علاف بود. ما هم علاف آنها نشویم.

 گفتم: بنده كه هنوز خواب ندیده‌ام. اجازه بدید هر وقت كه بنده مثل شما خواب دیدم، آنوقت بیایید ببینیم چه كار باید بكنیم و یك تكلیفی برای خودمان تعین كنیم.

 اللهم صل علی محمد وآل محمد