جلسه ۷۷۳
فصل(9) في تحقيق الصور و المثل الأفلاطونية عالم ذرّ در آیات و روایات 7/2/1434
مرتب سازی:
جلسه ۷۷۳
9شب یك شخصی را در خواب میبینید. یا اینكه میبینید یك مجلسی است، و در آن مجلس خیلیها هستند، گذشتگانتان، خیلیها هستند. میبینید در روز است. یك جا میبینید در شب است، یكجا میبینید بینالطلوعین است. بعد گذشت زمان را در آنجا احساس میكنید. احساس میكنید كه این مجلسی كه در اینجا هست یك ساعت طول كشید، در حالتی كه شما وقتی كه بیدار میشوید نگاه میكنید میبینید كه پنج دقیقه خوابیدهاید و این پنج دقیقه در آنجا برای شما یك ساعت نمود دارد و منطبق با این میشود پنج دقیقه این مادّه.
و همینطور راجع به خصوصیات دیگر مثلا احساسی كه در آنجا دارید، وقتی كه از خواب بیدار میشوید میبینید همان حالتی كه از گذشت زمان و از گذشت مادّه و بقاء مادّه برای شما پیدا شده همان حالت را در خواب داشتید.
این طور نیست كه زمانی را كه در خواب میبینید از نقطه نظر جوهری و از نقطه نظر مفهومی و هویتی این با آن ادراكی را كه دارید در اینجا می كنید متفاوت باشد، نه!
یك احساس دارید. آن یك احساس هم در مادّه سریان دارد هم در غیر مادّه سریان دارد كه مربوط میشود به آن جنبه مثالی. از مثال كه رفتید بالا دیگر در آنجا زمان نیست.
لذا حقائقی را در عالم ملكوت ممكن است سالك ادراك كند ولی نسبت به این حالت زمان را نمیفهمد! اصلًا در زمان نیست! لذا میگویند:" خارج از زمان و مكان" نشنیدهاید؟ انسان از زمان خارج میشود و از مكان خارج میشود و در یك واقعیاتی قرار میگیرد و در آن واقعیت گذشت را نمیفهمد، مرور را حس نمیكند، استمرار را در آن گذشت نمیفهمد. معلوم میشود از مثال رد شده، از عالم صورت گذشته كه دیگر آن حركت را نمیفهمد ...
چون آخر هر حركت یك ابتدا و انتهایی دارد. ما بین ابتدا و انتهایش میشود زمان حالا هرچه میخواهد باشد. این ابتدا و انتها چه در عالم خارج باشد، زمانش یك جور است. چه در مكاشفه و در خواب و مثال و برزخ باشد آن زمانش یك جور است. ولی در هر دو زمان است. این حالت و این ادراك را این حالت را میگویند چه؟ میگویند زمان.