جلسه ۷۷۲

 فقال: یا أصحاب الیمین ـ فاستجابوا له فقالوا: لبیك ربنا، و سعدیك. قال: أ لست بربكم؟ قالوا: بلة ـ قال: یا أصحاب الشمال ـ فاستجابوا له فقالوا لبیك ربنا و سعدیك ـ قال: أ لست بربكم؟ قالوا: بلة.

 پس هر دو اقرار به ربوبیت در این‌جا كرده‌اند. هم اصحاب یمین و هم در این‌جا اصحاب شمال. بعد دیگر تتمه جالبی هم دارد، دیگر خودتان ببینید.

 خب این روایاتی كه در این‌جا هست، كه تمام این روایات دلالت می‌كند بر این‌كه قبل از خلقت این عالم، كه عالم مادّه و عالم شهادت باشد، قبل از این خلق، یك عالم دیگری بوده، در سلسله عوالم ربوبی، كه در آن‌جا همین حقیقت آدم و عالم در آن‌جا تحقق پیدا كرده، منتها تحقق این در آن‌جا تحقق عینی و تحقق مُلكی نبوده، تحقق تحققِ تجردی بوده، و در آن تحقق تجرّدی، این سؤال و جواب در آن‌جا انجام گرفته، آن تحقق، تحقق تجردی و تحققْ، تحققِ ملكوتی و تحقق، تحققِ ذرّی در آن‌جا بوده. ولی حقیقت این معنا در آن‌جا قرار داده شده، این طور نبوده كه آمادگی برای این مسئله در آن‌جا گذاشته شده، یك دانه سیب نبوده، كه آمادگی برای تبدیل به یك درخت شدن بوده. بلكه خود درخت سیب بوده، منتها خود درخت سیبی كه جنبه مُلكی و جنبه ثقلی نداشته، همان حقیقت تجرّدی او كه همان واقعیت اوست كه متبدّل به یك حقیقت ثقلی و مادی و مُلكی می‌شود، در آن‌جا خود آن درخت تحقق داشته، متحقق بوده، نه این‌كه در آن‌جا تخم درخت سیب را خدا درست كرده و بعد هم گفته ما آن‌جا در آن اقرار به ربوبیت را گذاشتیم و نمی‌دانم این كه حالا بعداً تو هر سال شصت هفتاد سال سیب می‌دهی و این‌ها را همه را گفتیم و قبول می‌كنی؟

  ـ بله قبول می‌كنیم! باشد اگر آبمان بدهند، كود هم پایمان بریزند، ما فرض بكنید كه شصت هفتاد كیلو برایتان سیب می‌آوریم!