جلسه ۷۷۱

 و این قضیه مستضعفین هم خیلی قضیه عجیبی است. كه ما همین‌طور تصور می‌كنیم، تا یك اسم مستضعفین می‌آید، فرض می‌كنیم كه آن‌هایی كه در جنگل‌های آمازون و این‌ها هستند فقط آن‌ها مستضعف هستند! افرادی كه در بلاد بعیده، كه اصلًا اسم و رسمی از معارف به آن‌ها نرسیده، مستضعف به آن‌ها می‌گویند. در حالی كه مستضعف همین افراد داخل در خود مملكت‌ها هستند و همان اشخاصی كه در همین‌جا هستند، این‌ها مستضعف هستند به جهت این‌كه معارف به آن‌ها نرسیده و به گوش آن‌ها نرسیده، و این خیلی عجیب است¹.

 بنده به یاد دارم در آن زمانی كه مرحوم والد به مشهد مشرف شده بودند، وقتی مشرف شده بودند، یك كسی از اقوام آمده بود برای دیدن ایشان، البته بعد از چند سالی و دو سه سالی گذشته بود، و آمد برای دید و برای بازدید و ماهم رفتیم.

 در ضمن صحبت، ایشان گفتند كه من دیدم این مردم انقلاب كرده‌اند بر علیه دستگاه، بر علیه ظلم، بر علیه نظام كه نظام مخالف دین، و دست‌نشانده، این‌ها قیام كردند، انقلاب كردند و خون دادند، بچه‌هاشان، پدر، مادر، و حقیقت در واقع حقیقت اسلام بود، و این‌ها به خاطر اسلام این كار را كردند، یعنی كاری كه انجام شد، این بود كه خدایا ما به دنبال اسلام می‌خواهیم بگردیم، اسلام تا به حال نمی‌گذاشتند به گوش مردم برسد، نمی‌گذاشتند از مسائلش ما سر در بیاوریم، از نماز جمعه‌اش نمی‌گذاشتند ما سردربیاوریم، از مسائل سیاسی‌اش نمی‌گذاشتند تا به حال ما سردربیاوریم، از مسائل اقتصادی، از ارتباط با سایرین، از حقائقش، از آن‌چه كه باید یك مسلمان برای تعالی روح و تهذیب نفس باید به آن بپردازد؛ این‌ها نمی‌گذاشتند ما بفهمیم، حالا آمدیم و می‌خواهیم انقلاب كنیم و این نظام را برگردانیم به یك نظام اسلامی، به یك نظام توحیدی، به یك نظامی كه شعارش شعار توحید باشد، شعارش شعار ولایت باشد، شعارش شعار امام زمان باشد، امام زمان را بیاوریم در مملكتمان، امام زمان را بیاوریم در میان خانواده‌مان و به خاطر این مسئله ما آمدیم این كار را كردیم.