جلسه ۷۷۱

 دیده شده، بعضی از افراد حتی به خود من هم گفته‌اند. مثلًا رفته‌اندقبل از این‌كه ببیند رفته‌اند یك منزلی را خریده‌اند، وقتی وارد منزل شده‌اند گفته‌اند: این منزل چقدر به نظر ما آشنا می‌آید! این اتاق‌هایش، این هالش، این حیاطهایش!

 یك دفعه یادشان می‌آید ا! دو سال پیش یك خوابی دیده‌اند، این همان است! مثلًا همان خوابی كه دو سال پیش دیده الآن می‌بیند كه این منزل همان است، در ذهن آشنا می‌آید، غریبه نمی‌آید مثلًا احساس غربت كند و خیلی افراد، حتی در موارد دیگر هم غیر از منزل و این‌ها هم فرض كنید كه یك همچنین مسائلی هست كه آشنا می‌آید، مثلا طرف! عجب! ما با هم قبلًا هم مثل این‌كه یك دفعه دیگر هم ... دو دفعه خواندیم! یك دفعه قبلًا خواندیم! یك دفعه قبلًا خواندیم، یك دفعه حالا، و تو كجا بودی؟!

 از این چیزها، از این مسائل هست كه برای انسان چگونه آن‌چه را كه به منصه ظهور می‌رسد، مأنوس جلوه می‌كند، نه نامأنوس. مأنوس است. این أنس مال چیست؟ تا انسان با چیزی قبلًا معرفت نداشته باشد كه انس معنا ندارد! هیچ! این مال یك وادی و آن هم مال یك وادی دیگر.

این انس برای این است كه ...

 حالا اگر انسان به یك رتبه‌ای از ادراك می‌رسد، ان‌شاءالله خدا همه را برساند. كه به هرچیزی كه توجه می‌كند می‌بیند قبلًا اطلاع داشته! خب این اطلاع از كجا بوده؟

 ا! من این را می‌دانستم‌ها!

 یا به یك شخص برخورد می‌كند: آقا ما قبلًا با هم رفیق بودیم! دیده‌اید؟!

 مثلًا آدم با بعضی از افراد كه آشنا می‌شودها ... در روایات هم داریم دیگر. عرض می‌شود كه: الْأَرْوَاحُ جُنُودٌ مُجَنَّدَه فَمَا تَعَارَفَ مِنْهَا ائْتَلَفَ وَ مَا تَنَاكَرَ مِنْهَا اخْتَلَفَ.¹

 آدم به بعضی از افراد می‌رسد انگار بیست سال با این‌ها رفیق بوده! تازه الآن رسیده‌اند! ولی با بعضی افراد بیست سال هست، اما انگار این‌ها را ندیده! هر روز هم با هم حرف می‌زنندها، هر روز هم می‌خندندها، ولی فقط مال همان روز است.