جلسه ۷۶۸

 ببینید! سلوك عبارت است از رفع موانع است، موانع را نگذارید بیاید. مانع را بردارید، مانع را بكنید، نگذارید مانع وارد در دریچه نفستان بشود، نگذارید این عائق‌ها وارد در دریچه نفس و فطرت بشود.

 لذا در آیه قرآن هم می‌فرماید وقتی كه شما موانع را كنار زدید و عائق‌ها را كنار زدید، لیقولنّ اللَه‌. آن‌ها می‌گویند خداست ولئن سئلتهم من خلق السموات‌. در آن‌جا اگر خدا نبود، اگر در فطرت این‌ها خدا نبود، وقتی كه طوفان می‌شود، و وقتی دریا متلاطم می‌شود، آن‌جا هم نباید خدا باشد، وقتی نیست نیست دیگر. شما هیچ‌وقت امید به عدم نمی‌توانید داشته باشید؛ هرچه می‌خواهد باشد. اینی كه شما ذهنتان می‌رود به یك جا، معنایش چیست؟ معنایش این است كه موانع و عوائق مادی دیگر در آن‌جا كاربرد ندارد. تا حالا كه روی خشكی بودید، تا حالا كه رفیق پیشتان بود، تا كه مرید و مریدبازی در دور و بر شما قرار داشت، تا حالا كه صاحب منصبی و میز و جاه و مقام در دور و بر شما بود، تا به حال لا یقولنّ الله. ولی همین كه دیگر در تلاطم دریا مرید خودش هشتش گرو هشتادش است! او خودش دنبال این است كه تخته پاره پیدا كند! وقتی كه در تلاطم دریا گیر می‌افتید دیگر هركس دنبال خودش است. دنبال خودش است كه برود فرض كنید كه چطوری برود خودش را در آن‌جا نجات بدهد. در آن‌جا، در آن موقعیت. كیست در موقعیت بیاید به فكر مراد باشد؟ در آن موقعیت‌ها! در آن موقعیت، به فكر مراد باشد، در آن موقعیت ... در آن موقعیت خطرناك به فكر آن محبوب خودش باشد؟ خیلی كم اتفاق می‌افتدها. آن‌جا معلوم می‌شود كه محبت محبت صادقانه‌ای هست یا این‌كه محبت محبتِ ... بله یك چیز دیگر است.

 امام باقر علیه السلام داشتند از بیرون مدینه می‌آمدند به سمت مدینه و یك عده از شیعیان! شیعیان یك عده‌ای در دور حضرت بودند. نزدیك‌های مدینه كه رسیدند، دم كوه بود، یك دفعه یك گرگی از آن بالا، گرگ عرض می‌شود نری آمد پایین و خلاصه به سمت حضرت. تمام این‌ها گذاشتند فرار كردند!