جلسه ۷۶۵
فصل(9) في تحقيق الصور و المثل الأفلاطونية بحث از قضاء کلی و حقیقت لیالی قدر 5/12/1433
مرتب سازی:
جلسه ۷۶۵
9لذا به طور كلی این ضریحها و اینها صحیح نیست با این كیفیت باشد و اینها دلیلی ندارد.
یك بنده خدایی یك شخصی از همین افراد، چند سال پیش بود، سه چهار سال پیش از اصفهان گفت كه با من تماس گرفتند و گفتند آقا ما میخواهیم برای حضرت اباالفضل علیه السلام یك ضریح درست كنیم و این قدر به اصطلاح مخارج دارد.
گفتم: چقدر مخارجش میشود؟
گفتند: این قدر مثلًا میلیارد تومان.
گفتم: شما كه الآن در اصفهانید، چند تا دختر بیشوهر هست؟ چند تا هست؟ چند تا فقیر هست؟ چند تا هستند كه اینها نیاز به چه دارند؟ و الآن ضریح حضرت اباالفضل مگر ایرادی دارد؟ مگر خراب شده؟ ما همین چندی پیش رفتیم زیارت كردیم، نه ایرادی دیدیم، نه جاییاش خراب شده بود، گفتم خب این پولها را بردارید به این فقرا بدهید، به این افراد بدهید، این ثوابش بیشتر است، بهتر است، مورد رضایت حضرت اباالفضل هم هست.
الآن در مورد ضریح سیدالشهداء مگر ایرادی هست كه باید ضریح عوض بشود؟ چرا باید عوض بشود؟ ما كه رفتیم آنجا عیبی ندیدیم! همه مردم به آن آویزان شده بودند و هیچ هم از جایش نه تكان نخورد و ... عربهای آنجا میگویند از وقتی كه ایرانیها آمدند دست ما، دیگربه ضریح هم نمیرسد.
طرف سفت چسبیده به ضریح، آن وقت باید بند بندش را باید رد كند ها! خب بابا یكبار ضریح را ببوس و برو دیگر!
من در این مدتی كه كربلا مشرف بودم، یك دفعه توانستم بروم ضریح را ببوسم! همین در را میبوسیدیم، دیوار را میبوسیدیم بس است! فرقی نمیكند! آخر ضریح كه امام حسین نیست!
طرف از من پرسیده آقا من كربلا سه روز است آمدهام هنوز نتوانستهام ضریح را ببوسم، زیارتم قبول نیست؟
گفتم بابا قبول است، من هم نتوانستهام تا حالا ببوسم! این حرفها چیست؟!
خب من هم مثل تو نبوسیدهام! همین در و دیوار را ببوس برو.