جلسه ۷۶۴

 پس خود ثبوت نسبت به افراد است كه دارای حالات مختلفی خواهد شد. ما وقتی كه الآن در یك همچنین وضعی هستیم، خب طبعاً یك گذشته‌ای را در نظر می‌گیریم، خب نبودیم، كوچك بودیم، پنج سالمان بود، چهار سال، سه سال، دو سال، یك سال و بعد هم در اصلاب آباء و امّهات و این‌ها بودیم دیگر این سیر تحول ما بوده. خب قبل از این چه؟ روح بوده، این روح كجا بوده؟ این روح در عالم الست بوده. این‌ها چیزهایی است كه ما همین‌طور این‌ها را نسبت به خود و نسبت به نفس و روح این‌ها را ما در نظر می‌گیریم. برای چه؟ برای این‌كه ما در ثابتات نیستیم، خود وجود ما و حضور خود را در ثابتات احساس نمی‌كنیم. امّا وقتی كه شما آمدید و حركت كردید وصعود و عروج روحانی پیدا كردید، نسبت به ثابتات آمدید بالا بردید خودتان را؛ تا وقتی كه این چشم را داریم و تا وقتی كه این گوش را داریم ما مشمول قانون زمان و قانون مكان و قانون همین مادّه هستیم. گذشته را داریم و آینده را داریم و در این هم شكی نیست. ولی وقتی كه ما از این گوش و چشم عبور كردیم، همانطوری كه این مبانی سابقاً تحلیل شد و تفسیر و توضیح داده شد، وقتی كه عبور كردیم در آن‌جا افق جدیدی برای ما باز خواهد شد، نه این‌كه خلق خواهد شد. خلق نشده است، آن افق برای ما باز می‌شود، فتح باب افق جدید برای ما می‌شود، آن‌جا می‌بینیم ا! عجیب! همه چیز بوده، چیزی را مخفی نیست! حتی چیزها را همه را احساس می‌كنیم، هرچه را كه قبلًا بوده، احساس می‌كنیم؛ هرچه را كه قبلًا هم هست در آن‌جا احساس می‌كنیم. در عین این‌كه احساس می‌كنیم این امر یك امری است كه یك تغییر و تحوّلات بعدی دارد، ولی صاف با او صحبت می‌كنیم، صاف با او حرف می‌زنیم¹.