جلسه ۷۶۲

 خب پس معلوم است این فقط یك تصور است، این فقط در مقام تصور، فقط در مقام یك نقش ذهنی، صرف یك احتمال، عدم دسترسی به امام زمان، خیال می‌كنیم كار را تمام كرده است.

 امّا این‌كه الآن ولایت دارد چه می‌كند و از پسِ پرده چه كارهایی را دارد انجام می‌دهد و كسی كه بخواهد دستش برسد برای او فرقی نمی‌كند، این حرفها كه خبر از این مطالب ما نداریم. فقط آمده‌ایم شرائط را منحصر كرده‌ایم به یك عده شرائط خاص¹.

 مثلًا در همین چند سال پیش بود، ده، پانزده سال پیش بود من با یكی از همین آقایان صحبت می‌كردم ـ به منزلشان رفته بودم ـ راجع به بعضی از مسائل، همین مسئله الزام و تعهد فقط به ملزمات مثل واجبات و محرمات و امثال ذلك، ایشان می‌گفت نسبت به این‌ها كافی است، ما بیش از این مقدار دلیل نداریم، فقط باید به واجبات و محرمات برسیم. گفتم: پس مگر ائمه بیكار بودند این همه مستحبات و مكروهات و امور غیر ملزمه را برای ما بیان كردند؟ برای چه بیان كردند؟ یعنی واقعاً این مسئله‌ای است. ما خیال می‌كنیم فرض بكنید كه تمام ... حالا چه انسدادی باشیم و چه انفتاحی باشیم، قائلین به انسداد این‌ها قائلند به مقدمات انسداد: إنّ اللَه لا یترک لنا سدی.

 خب بر این اساس یك سری ملزماتی هست چه واجبات چه محرمات. اگر قرار باشد كه طرق وصول به آن ملزمات آن طرف محفوظ باشد، پس بنا بر این شارع باید یك حكم دیگری را باید جعل كند. آن حكم چیست؟ علم كه نداریم، یقین كه نداریم، می‌ماند ظن. خب ظن از این باب فقط به ملزمات ...

 اما این‌ها متوجه نشده‌اند همین‌ها كه شارع كه، آن ملزمات را می‌آید برای ما الزام می‌كند، فقط الزام كه به واجب و به حرام كه نیست! فقط بهشت كه منحصر به یك طبقه خاص كه نیست! یك عده فقط نمازشان را بخوانند و روزه‌شان را بگیرند و شرب خمر نكنند و دروغ نگویند خیال می‌كنند كار تمام است. خب این یك طبقه است. بقیه طبقات، بقیه معارف، بقیه افق‌ها، بقیه عوالم كه فقط منحصر به نماز و ترك از دیوار مردم بالا رفتن كه نیست! هزار و یك كار دیگر است! هزار و یك مسئله دیگر است كه باید به آن‌ها رسید. نه فقط به محرّمات و فرض كنید زنا نكند و دروغ نگوید و تهمت نزند و نمّامی نكند و نماز و روزه‌شان را انجام بدهد و تمام است. خب این را همه دارند انجام می‌دهند، همه دارند این كارها را انجام می‌دهند.