جلسه ۷۶۲

 پس خواهی نخواهی این مسئله‌ای است كه اصلًا ارتكاز دارد. خیلی چیزها هست كه این‌ها یك جنبه ارتكازی دارد منتها ما بی‌خود دنبال فرمولش می‌گردیم. مثلًا فرض كنید كه در همین مسائل اصولی هم این‌ها خیلی خب این چیزها هست دیگر، این قضایا و مطالب در قضایای اصولی هم پیدا می‌شود. همین‌هایی كه قائل به انسداد هستند، انسداد علم یا انسداد علمی هستند، ته دلشان را نگاه بكنی همه این‌ها انفتاحی هستند، هیچ‌كدام انسدادی نیستند! اگر انسدادی هستی، پس بنا بر این غیر از قرآن باید همه را بگذاری كنار، فقط یك سری متواترات است كه این‌ها یقینیات و ضروریات است، بقیه این‌ها كه همه این‌ها از آحاد و احادیث آحاد است، همه این‌ها مشمول انسداد می‌شود. وقتی مشمول انسداد شد، چطور خودِ شخص جنابعالی مجتهد می‌آیی همین كتب اربعه را باز می‌كنی و استنباط می‌كنی؟ خب اگر انسدادی هستی پس در این‌ها را دیگر ببند! اگر تو انسدادی هستی و قائل به عدم انفتاح هستی، دیگر باز كردن كتب و دیدن اخبار ائمه دیگر در این‌جا چه معنا دارد؟

 پس معلوم می‌شود همه این حرفها كشك است! و همه قائل به انفتاح هستند. منتها حالا با یك فرمولی این‌ها قائل به عدم دسترسی به امام و احتمال وجود خطا و فلان و این‌ها خب مسائلی است كه هست، امّا نه این‌كه این‌ها موجب انسداد بشود و سدّ باب بشود. سد یعنی دیوار. شما به بقال محله‌تان كه یك خبر برایتان می‌آورد اعتماد می‌كنید، آن وقت چطور به كلینی اعتماد نمی‌كنید؟ چطور به شیخ صدوق اعتماد نمی‌كنید؟ خب قطعاً اعتماد می‌كنید! چطور شیخ طوسی با آن كتاب تهذیب كذایی‌اش كه نوشته اعتماد نمی‌كنید، آن وقت اسم این را انسداد می‌گذارید؟ انسداد چیست؟ همین‌ها ... این ارتكازی كه الآن در ما هست، كه از یك طرف قائل به انسدادیم، انسداد علم و علمی، از یك طرف شب كه می‌شود می‌رویم تهذیب را باز می‌كنیم! خب معلوم است كه انسدادی نیستیم! اگر انسدادی باشیم كه نمی‌رویم دیگر تهذیب را باز كنیم! دیگر نمی‌رویم جامع أحادیث شیعه را نگاه كنیم و فتوا بدهیم! توجه می‌كنید؟ ولی از آن طرف هم می‌گوییم انسدادی هستیم. خب این چه فرقی است؟ به قول مرحوم كمپانی می‌فرماید كه از یك طرف طرف انسدادی است، از یك طرف نگاه می‌كنی فتواهایش عین فتواهای انفتاحی است؛ خب چه فرقی كرد؟! شما كه همان فتوا را داری می‌دهی! همان استحبابی كه انفتاحی می‌دهد، همان استحباب را انسدادی دارد می‌دهد.