تبیین حقیقت تقدیر و مشیت الهی

تحسین شغل پرستاری

یک دفعه یک جا با چندتا از دوستان بودیم و یک چیزى نوشته بودند و یک مسابقه‌اى بود، نوشته بود که بهترین شغل چیست؟! روز پرستار بود و مثل اینکه مى‌خواستند بگویند که بهترین شغل، پرستارى است! واقعاً هم شغل بسیار شریفى است! واقعاً کمک به مریض‌ها خیلى ثواب دارد که انسان به یک مریض و درمانده‌اى کمک کند! مخصوصاً مخصوصاً مخصوصاً درمانده که الحمدلله در میان ما نیست! آن کسى که دستش از همه‌جا کوتاه است! آن کسی که با یک دفترچه چک و فلان به بیمارستان می‌آید و اتکاء آن به همان صفرهایى است که در بانک دارد، آن مهم نیست و رسیدگى به او مهم نیست! خوب است، نمى‌گویم که بد است اما آنکه دفترچۀ چکش فقط خداست، با چه اعتماد و تفکرى مى‌آید؟! او با چه تعلقى مى‌آید؟! اگر راست مى‌گویید به او برسید! آن کسی که اتکاء او به آن دفترچه‌اى که در جیبش گذاشته نیست، ندارد که در جیبش بگذارد! ندارد! الحمدلله به این چیزها خیلى خوب و به‌نحو اتمّ رسیدگى مى‌شود!! چه عرض کنیم؟! چه بگوییم؟!

خلاصه روز پرستار بود و در مسابقه گفته بودند که بهترین شغل چیست؟ یک پرستار گفته بود که کار من که مامائى است و وقتى که بچه به دنیا مى‌آید او را مى‌گیرم، بهترین شغل است زیرا من اولین کسى هستم که دستم به یک فرشتۀ معصوم مى‌خورد! راست هم مى‌گوید، بچه که به دنیا مى‌آید معصوم است! من گفتم: بنویس آنهایى که این فرشتۀ معصوم را خلق مى‌کنند خیلى شغل بالاترى دارند! ما از فردا دیگر شغلمان را پیدا کردیم!! اگر قرار باشد دست زدن به یک فرشته بالاتر باشد خب آن کسی که آن فرشتۀ معصوم را خلق می‌کند بالاتر است!! این جواب خیلى مطلوب واقع شده بود! علیٰ‌کلّ‌حال آدم گاهى هم تفنناً یک چیزهاى جدى بگوید [خوب است]!!

حالا روى این جهت، ما بنشینیم فکر کنیم به این دسته از روایاتى ـ رفقا حتماً امشب بروند روایات را ببینند چون در جلسۀ بعد راجع به این روایات صحبت مى‌کنم و بالأخره این مسائلى است که باید بین هردو جمع کرد؛ هم جنبۀ فلسفى و هم جنبۀ عرفان نظرى نسبت به این قضیه و هم جنبۀ روایى و مطالبى که در این مورد از ناحیۀ شرع رسیده است ـ که در این زمینه تحدید زمان مى‌کنند. واقعاً عجیب است که چطور افرادى که دستشان از معارف الهیه کوتاه است مى‌توانند در امثال این‌گونه مسائل و احادیث اظهارنظر کنند!