جلسه ۷۵۹

 یكی یك چیز می‌گوید، آن یكی می‌گوید انگشتر است، آن یكی می‌گوید لوبیاست، آن یكی ... یك امر خارجی است كه مورد مرئی و منظر همه است، پس همه یك پاسخ می‌دهند، همه یك جواب می‌دهند. درست؟ سؤال بنده این است كه اگر آن‌چه را كه مورد مرئی و منظر افراد است و هنوز وجود خارجی پیدا نكرده، هنوز به دنیا نیامده است چگونه آن رامشاهده می كنند؟

 امام رضا علیه السلام وقتی كه به مأمون می‌فرمایند یك بچه‌ای از تو به دنیا می‌آید كه اشبه الناس بأمّه است كه یك زائده در انگشت كوچك دست راست او بوجود می‌آید¹. هنوز نطفه‌اش بسته نشده، هنوز وجود خارجی پیدا نكرده است! چطور امام رضا از یك امر واقعی كه هنوز معدوم است، خدا هم نمی‌تواند خبر بدهد؛ خبر می دهد. معدوم یعنی همین دیگر! نه من می‌توانم خبر دهم و نه هر فرد دیگر چون العدم لا یخبر به. عدم لا یخبر به است، وقتی كه عدم لا یخبر به است، آیا ذهن امام آمده در اینجا یك فرزند خارجی را خلق كرده است؟ حالا به آن قدرت امامت و ولایت و عرض كنم كه مسائل دیگر و آن چیزهایی كه عقل ما نمی‌رسد كار نداریم كه فلان امام آمده یك تصرفی كرده، یك چیزی كه بگوید من امامم و حالا ببینید آنی كه می‌خواهم همان خواهد شد، این جور؟

 یا نه آن ولایت و مسائل امام رضا مربوط به خودش، این یك امر طبیعی یك امر عادی، كاری كه امام رضا كرد، بچه مكتبی‌های امام رضا می‌كنند² آن امام كه به این چیزها كار ندارد. یك امر عادی. بنده خودم از خیلی از این موارد از بسیاری شنیده‌ام. چیزی كه هنوز وجود خارجی پیدا نكرده شخص ازاوخبر می دهد.

 بنده در یك مجلسی بودم، یك شخص نازا هم خودش ایراد داشت، و پزشكان گفته بودند امكان ندارد این شخص فرزند دار بشود، و هم عیالش. یك پیرمردی بود روشن ضمیر، یك سیب راگرفت و گفت همه یك حمد بخوانند بدهند وآن شخص خورد. گفت: یك بچه‌ای از تو می‌آید دختراست، اسمش را فاطمه می‌گذاری، این خصوصیات را دارد. نُه ماه بعد زائید، عین آنی كه او گفته بود! بنده با چشم خودم دیدم.