جلسه ۷۵۸

 این مال چیست؟ این مال همین است كه همه عوالم وجود در نفس ما مُنطوی است، منتها ما اطلاع نداریم. وقتی كه به او می‌رسیم، با یك پدیده و با یك حادثه جدید، برخورد نمی‌كنیم. می‌گوییم! ما این را می‌دانیم!

 درباره امام زمان علیه السلام داریم موقتی كه حضرت ظهور می‌كنند، می‌گوییم كه: إ! ما ایشان را می‌دیدیم، اصلًا نمی‌شناختیم. تو خیابان می‌دیدیم در فلان مجلس، دیدیم یك آقا آنجا نشسته، در فلان مجلس ذكر مصیبت، در فلان مجلس ائمه، در فلان مجلس ذكر، دیدیم نشسته، توجه نمی‌كردیم، مثل یكی از واردین است، مثل یكی از افراد است. پس این امام زمان بود؟ عجب! عجب! ببینید! این حالت انس در آنجا ظاهر می‌شود. انسان وقتی‌كه به آن عوالم می‌رسد یك همچنین حالتی را در آنجا احساس می‌كند.

 اللهمَّ صلِّ عَلی محمَّد و آلِ مُحمَّد

 تلمیذ: ببخشید! این حالتی كه درون اشخاص الآن ایجاد می‌شود، بالاخره آنها احساس می‌كنند كه واقعه خارجی است، یا ذهنیت شخص؟ فرضاً فكر می‌كنند كه این آب داغ است، آنهایی كه هیپنوتیزم انجام می‌دهند. درحالتی‌كه آب سرد است، ولی می‌گویند دست طرف می‌سوزد. این معلوم است منبعث از یك واقعیت خارجی نیست، حالت نفسانی او است.

 استاد: خب آن هم واقعیت خارجی است دیگر! اینكه دارد ایجاد می‌كند واقعیت خارجی است.

 تلمیذ: حالا استدلال شما این شد كه چون من احساس می‌كنم این آقا دارد می‌آید منزل من، پس همچنین واقعیتی در خارج هست. خود آمدن او در خارج، باور من در ذهن است.

 استاد: نه، منظور بنده این است كه ما هم می‌توانیم مسئله ثابتات را در همین وقایع خارجی تصور كنیم، حالا كاری نداریم درست یا غلطش را كاری نداریم؛ ولی شما همین را می‌توانید و نیاز نیست كه انسان بیاید این مسئله وجود ثابتات را در عوالم مجرده و عوالم غیب و این‌ها بخواهد ببرد. من آمدم این مسئله احساس درك ثابتات، در عالم ماده و در عالم شهادت و عالم ملك، همین احساس را پیاده كردم، همچنان كه احساس درك ثابتات در عوالم مجرد برای افرادی كه اهل مكاشفه و اهل شهود هستند، هست. یعنی می‌خواهم بگویم همین مسئله هم هست. لذا اول گفتم واقعیت خارجی با احساس من دوتاست؛ آن واقعیت خارجی برای خودش كار خودش را می‌كند؛ دیدگاه من نسبت به آن واقعیت خارجی یك چیز دیگر است. ولی ما می‌توانیم ثابتات را در همین دیدگاه مادی تعریف كنیم. در همین زیرمجموعه دیدگاه مادی، همین احساس تحقق ماده هست، در غیر از زمان موجود. الآن ساعت ده دقیقه به هفت است، ما همین جهت مادی، همین حضور، همین وجود، به همین كیفیت را یك ساعت پیش هم به همین كیفیت داشتیم، درحالی‌كه هنوز نیامده. این دو قضیه است.