جلسه ۷۵۸

 پس معلوم می‌شود ما هم مادّه‌مان جزو ثابتات است، هم مجردمان جزو ثابتات است، یك ثابت بیشتر نداریم، حركتی اگر انجام بدهیم آن حركت هم جزو ثابتات است. الآن به شما بگویند كه به رفیقتان بگویید از اینجا كه مجلس بحث تمام شد، از اینجا با هم برویم منزل چایی بخوریم، بستنی بخوریم ـ اللهم ارزقنا! ـ شربتی بخوریم، اینكه شما از اینجا می‌روید بیرون، حركت می‌كنید یا نمی‌كنید؟ (شماها می‌گویید چه؟ دوندُرمه؟¹ یا نه عراقی‌ها می‌گویند؟ روزه‌قوزی!² لبنانی‌ها می‌گویند روزه قوزی! باید آدم مختلف را یاد بگیرد و الّا برود یك جا نفهمد، همین‌طور بیر بیر نگاهش می‌كنند، نمی‌شود دیگر!)

 عرض كنم حضورتان ـ چه می‌گفتیم؟ رفتیم در بستنی همه چیز از كله‌مان پرید! ـ كه این مسئله حركت، می‌گویید كه بلند شوید آقا برویم آنجا، خودتان می‌گویید برویم آنجا، حركت كنیم، این حركت یعنی این مجلس را ترك كنیم راهی را طی كنیم، مسافتی را طی كنیم، به منزل برسیم، آنجا كه نعمات الهیه در فریزر هست، در فریزر را باز كنیم برداریم بیاوریم. این حركتی كه انجام می‌شود، در زمان هست یا در زمان نیست؟ در زمان است. ولی شما الآن این حركت را مفروض الوقوع فرض كرده‌اید؛ این حركت یك مسئله مفروض الوقوعی است. اگر این حركت مفروض الوقوع نبود و محتمل الوقوع نبود، شما نمی‌توانید نسبت به آن حكم كنید، بگویید كه آقا از اینجا ما ـ قرارمان هست دیگر ـ بلند شویم برویم در منزل، در آنجا یك ساعتی با هم بنشینیم، صفا كنیم! اینكه هنوز انجام و واقع نشده، اینكه ساعت هفت تازه باید این مجلس را ترك كرد هنوز نیامده، چطور شما از الآن حكم می‌كنید بر آن كه این انجام می‌شود و تلفن می‌كنید به اهل بیتتان ما ساعت هفت مهمان داریم، چای را شما دم كن یا اینكه میوه را آماده كن. هنوز ساعت هفت نیامده، هنوز ساعت هفت و ربع نیامده؛ وقتی هفت و ربع نیاید، عدم است، چطور شما به یك مسئله عدم ترتیب اثر دادید؟ ببینید! من آمدم همین را در مادیاات پیاده كردم، مادیات و غیر مادیات را همه را یكی كردیم و همه را شروع كردیم در آش ریختن و به هم زدیم! نه مجردی داریم و نه ماده، خیال همه راحت!