جلسه ۷۵۷

 خدا بگوید: عجب آدم خوبی است، بیا بیا! این الآن نماز می‌خواند، اسمش را در این صفحه ناجحین و رابحین بنویسیم، این وضو گرفته! نه او الآن وضو ندارد، خطش بزن! ببینیم می‌رود وضو بگیرد یا نه؟! یا مثلا این دارد حرف می‌زند، این اصلا شب قدر را نمی‌فهمد چیست، با رفیقش جوك می‌گوید و می‌خندد و ...! یا از این جور چیزها! اینكه این كارها را انجام می‌دهد چه ربطی به عالم تقدیر دارد؟ خدا تقدیر خودش را انجام می‌دهد، من وضو داشته باشم یا نداشته باشم. آیا آن كسالتی كه دو ماه دیگر انجام می‌دهد، به عبادت امشب من بستگی دارد؟ چه ربطی به همدیگر دارد؟ چه ربطی به طهارت و بیداری من دارد؟ اینكه می‌گویند بیدار و متوجه باشید برای چه؟ متوجه باشید تا خدا نگاه كند شما بیدارید، این‌طوری بنویسد! این اصلا معنا ندارد كه ما بخواهیم عالم مشیت و قضاء و قدر را به این نحو توجیه كنیم؛ مسخره است! كه خدا به خاطر یك طهارت شب قدر ما، به خاطر صد ركعت نماز خواندن شب قدر ما، به خاطر یك بیداری شب قدر ما ... مگر مرحوم قاضی ـ همان‌طوری كه مرحوم آقا از مرحوم آشیخ عباس هاتف نقل می‌كردند ـ به بعضی از شاگردانشان سفارش نكردند كه تا طلوع آفتاب بیدار باش؟ بعد كه او خوابش برده بود و مرحوم قاضی تا او را دیدند گفتند: مگر نگفتم بیدار باش؟ چرا خوابت برد؟ لذا گفتند: از دستت رفت. یعنی این یك سال عوض شد و الّا دعوا و توبیخ نمی‌كردند.

 حالا یا عوض شد یا قابل جبران هست آن هم جای صحبت دارد كه اگر در شب بیست و یكم چنین خطا، اشتباه، غفلت از ما سر زد آیا قابل جبران هست یا نه؟ مثلا در بعضی از روایات داریم كه برای كسانی‌كه شب قدر را نتوانند آن طور كه باید و شاید درك كنند باید منتظر بمانند تا در عرفات، آنجا وقتی‌كه رحمت پروردگار شامل بندگانش خواهد شد، بتوانند كاری انجام بدهند و توبه كنند و توبه آنها هم مورد پذیرش و رحمت خدا قرار بگیرد. ببینید از ماه رمضان، شوال و ذی‌قعده و ذی‌حجه سه ماه دیگر، معلوم می‌شود آنجا یك خبرهایی هست كه باید سعی كند كه در آنجا جبران كند و قابل برای جبران هست.