
حقیقت قضا و قدر در شبهای قدر
تبیین جایگاه شبهای نوزدهم، بیست و یکم و بیست و سوم
آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به نقد برداشتهای رایج و سطحی از مسئله قضا و قدر و شبهای قدر میپردازند. ایشان با رد نگاه «مقدماتی» به شبهای نوزدهم و بیست و یکم، تأکید میکنند که هر سه شب، حقیقتِ شب قدر هستند و این تعدد شبها، ناشی از تنازل مشیت الهی از مراتب کلی به عالم تعینات در طی شش مرحله یا شش دور است. در ادامه، ایشان با استناد به مبانی عرفانی و فلسفی، کیفیت تصرف ولایی اولیای الهی در عالم ماده را تبیین کرده و توضیح میدهند که چگونه اراده ولیّ خدا، بدون نقض قانون علیت، از مراتب عالیه بر عالم شهادت تأثیر میگذارد. در نهایت، با تبیین حقیقت واحد ولایت، این نکته روشن میشود که تعدد زمانها و اعمال در شبهای قدر، به معنای تعدد حقیقتِ تقدیر نیست، بلکه نشاندهنده استمرار یک حقیقت واحد در بستر زمان است.
حقیقت قضا و قدر در شبهای قدر
توضیحات:
آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به نقد برداشتهای رایج و سطحی از مسئله قضا و قدر و شبهای قدر میپردازند. ایشان با رد نگاه «مقدماتی» به شبهای نوزدهم و بیست و یکم، تأکید میکنند که هر سه شب، حقیقتِ شب قدر هستند و این تعدد شبها، ناشی از تنازل مشیت الهی از مراتب کلی به عالم تعینات در طی شش مرحله یا شش دور است. در ادامه، ایشان با استناد به مبانی عرفانی و فلسفی، کیفیت تصرف ولایی اولیای الهی در عالم ماده را تبیین کرده و توضیح میدهند که چگونه اراده ولیّ خدا، بدون نقض قانون علیت، از مراتب عالیه بر عالم شهادت تأثیر میگذارد. در نهایت، با تبیین حقیقت واحد ولایت، این نکته روشن میشود که تعدد زمانها و اعمال در شبهای قدر، به معنای تعدد حقیقتِ تقدیر نیست، بلکه نشاندهنده استمرار یک حقیقت واحد در بستر زمان است.
حقیقت قضا و قدر در شبهای قدر
11امام باعث خلق و استمرار بخشیدن به بقاء عوالم
حال از شما سؤال مىکنم، طبق آیۀ ﴿لَخَلۡقُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ أَكۡبَرُ مِنۡ خَلۡقِ ٱلنَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ﴾1 این آسمانها و زمینى که هست بالاتر است یا خلقت شما؟ کارى که امام رضا در خلقت آسمان و زمین کردهاند [بالاتر است یا خلقت شما]؟ شما خیال مىکنید همینکه پیش مأمون نشسته است هیچ کارى نمىکند؟! فقط به من و شما نگاه مىکنند؟! ما فقط یک ظاهرى از امام رضا مىبینیم! آن حقیقت امام رضا هر آن و لحظه مرا زنده مىکند، اگر مرا زنده نمىکرد که الآن نمىتوانستم حرف بزنم! اینکه دارید به من نگاه مىکنید، اینکه الآن من حرف مىزنم، نقشش در دست کیست؟! در دست امام حىّ است، در دست امام زمان است! پس امام زمان الآن دارد عوالم را خلق مىکند و استمرار مىبخشد. آنوقت ما نمىتوانیم یک شیر را نگاه بکنیم! اینکه چیزى نیست!
عرض بنده این است که مولانا چه تفاوتى مىکند بین خلق شیرى که امام رضا مىکند و بین خلقى که الآن دارد آسمان و زمین را مىکند؟! ببینید کجاى قضیه لنگ است؟! ما خلقت آسمان و زمینى که الآن توسط همین امامى که جلوى مأمون نشسته را نمىبینیم اما تا یک صورت شیر را تبدیل به شیر مىکند، چشممان اینطورى مىشود [از حدقه بیرون میآید که] مگر مىشود؟! اینکه چیزى نیست! سیصد کیلو است! این کرات و این کهکشانها الآن بهدست امامى ایجاد مىشود که جلوى مأمون نشسته است. چرا به این نگاه نمىکنید؟! چرا به این توجه نمىکنید؟! روشن شد؟! یعنى همان ارادهاى که از آن بالا ...
حضرت موسى همان ارادۀ بالا را إعمال کرد، منتها حضرت موسى مربوط به آسمانها نبود. چون آن یک ولایت دیگر مىخواهد که ولایت ائمۀ معصومین است، یعنى مىخواهم این را بگویم: همان حضرت موسایى که این کار را مىکند، امام رضا برایش این کار را مىکند. حضرت عیسى که مرده زنده مىکند، امام جواد برایش این کار را مىکند. حضرت نوح که کشتى را مىاندازد و عالم را کُن فَیکون مىکند آنها دارند میکنند، خودش هم مىداند و اگر نمىدانست که متوسل به ائمه نمىشد! اگر حضرت نوح نمىدانست که متوسل به پنجتن نمىشود! اگر حضرت موسى نداند که در مراتب خودش متوسل به معصومین ما نمىشد؛ پس آنها مىدانستند، آنها معرفت داشتند، آنها خبر داشتند [که] اینجا چه خبر است. دست را این انجام مىدهد، ریشه و ریموتکنترل را او [امام] مىپیچاند و انجام مىدهد، منتها ما در ظاهر مىبینیم که حضرت عیسى مرده زنده کرد؛ ﴿وَتُبۡرِئُ ٱلۡأَكۡمَهَ وَٱلۡأَبۡرَصَ بِإِذۡنِي وَإِذۡ تُخۡرِجُ ٱلۡمَوۡتَىٰ بِإِذۡنِي﴾2 عجب! نگاه کن! یک اشاره کرد: پا شو پا شو! طرف از قبر بیرون آمد! این که از قبر بیرون مىآید چه کسى این را انجام مىدهد؟! امام زمان ما این را انجام مىدهد! چه موقع؟! آن موقع، همین را دارد انجام مىدهد، به اسم چه کسى؟! عیسی و موسی! منتها امام زمان مظلوم است و ساکت است! مىگوید: بله، آن را حضرت موسى کرد، حضرت عیسى کرد، ما که بعد از آنها آمدیم، ما چه کردیم! مىگوییم: بابا مخلصیم! ما اسفار خواندهایم! دیگر با ما نمىتوانى...! استغفرالله با ما دیگر شوخى نکنید! همۀ خلقت آسمان و زمین و کار ملائکه و جبرئیل و اینها همه برای شماهاست! همه برای خود شماهاست.
- . سوره غافر (40) آیه 57. امام شناسی، ج 18، ص 64:
«تحقیقاً خلقت آسمانها و زمین بزرگتر است از خلقت انسان، ولیكن اكثر مردم نمىدانند». - . سوره مائده (٥) آیه ١١٠. معاد شناسی، ج ٥، ص ٣٠٧:
«(یاد بیاور نعمتهایی را که من بر تو و بر مادرت دادم...) و کور مادرزادی که چشمهای او بهکلّی محو بود و کسی که به مرض پیسی مبتلا بود، به إذن من شفا میدادی؛ و در آن زمانی که مردگان را به إذن من از میان قبورشان زنده میکردی!»
- . سوره غافر (40) آیه 57. امام شناسی، ج 18، ص 64:
