جلسه ۷۵۵

 نمی‌دانند كه نه بابا، او دارد به ریش شما می‌خندد! تو داری چیز می‌كنی. می‌گوید: من دارم از قیافه‌ات می‌بینم حقه بازی و كلك را، جمعش كن بابا! برو تو آبرویت را نبرده‌ایم! برو پاشو بابا!

 درست شد؟

 این‌ها را همه را دارد می‌بیند. این یك زید بن حارثه، یكی كه خدا فقط چه؟ كشف الغطاء له. زید بن حارثه غطاء برایش چه شده؟ برداشته شده؛ ما نه، ما باید صبر كنیم، صبر كنیم برویم آن‌جا، فوت انجام بشود، ارتحال انجام بشود، تازه می‌فهمیم هان! چه خبرها بوده ما نمی‌دانستیم! چه قضایا بوده ما نمی‌دانستیم! آقا همین الآن، همین الآن هست، به جدّم هست، به جدّه‌ام هست، به جدّم هست، تمام آن‌چه را كه بزرگان گفتند، همین الآن هست، همین الآن بهشت است، همین الآن جهنم است، همین الآن افراد جهنم همه مشخص، دارند عذاب می‌شوند، همین الآن افرادی كه در جنّت هستند متنعّم هستند، همین الآن هست! همین الآن حالت افراد فرق می‌كند، همین الآن صورت‌ها نشان می‌دهد آن حال و آن موقعیتی را كه در آن قرار دارند، منتها خودش چیست؟ نمی‌فهمد! خودش نمی‌فهمد، نه این‌كه نیست. خودش نمی‌فهمد. اگر آن موقع باز كنند، امام صادق یا امام باقر ـ روایات مختلف است ـ بیایند و از جلوی ابی‌بصیر بزنند كنار، آن‌وقت ابی‌بصیر می‌فهمد در این عرفات این یكی خرس است، آن یكی خر است، آمده دارد عر عر می‌كند به جای لبیك اللهم! آن یكی صدای گاو دارد در می‌آورد! حالا این‌ها خوب‌هایش هستند! بعد حالا مسائل دیگر و صداهای دیگر و خصوصیات دیگر.

 امام صادق یا امام باقر پرده را كُشِف الغطاء كرد، پرده را زد كنار، یك دفعه گیج شد. نه این‌كه ایجاد كرد؛ بود! آنی را كه بود به ابی‌بصیر نشان داد. آنی را كه بود، آمد پرده را برداشت كنار زد، ایجاد نكرد، از خودش انشاد نكرد، به وجود نیاورد، درست شد؟ این‌ها همه ما را می‌رساند به یك حقائق ملموس كه ببینیم آقا چه خبر است اوضاع. كجای كاریم ما؟ دنبال چه داریم می‌گردیم؟ به یك حقائقی ... نه این‌كه ما را پرت كنند، حواله بدهند، فرض كنید كه برو حالا دنبالش، ببین كجاست بگیر؛ آن‌چه را كه ...