جلسه ۷۵۴

  ـ رفتید یا نرفتید؟ استفاده كردید یا نكردید؟

 در عین حال كه ما از یك نفر هم دستور می‌گرفتیم بر حسب ظاهر. چه منافاتی دارد؟ چه ایرادی دارد؟ ایشان مگر منبری دعوت نمی‌كردند؟ منبری دعوت می‌كردند، حتی منبری‌ای كه ضدّ عرفان بود، و رفقا را ملزم می‌كردند بر این‌كه بیایند، بنشینند پای مجلس، پای صحبت و استفاده بكنند. مگر نبوده آن‌هایی كه در زمان سابق مرحوم آقا یادشان هست ... البته خب در اینجا ما نداریم آن كسی كه قبل از این جریانات، تهران و این چیزها یادش باشد.

 افرادی را دعوت می‌كردند، منبری دعوت می‌كردند، این‌ها می‌آمدند ... خب آن حرف خلافش را بگذار كنار، حرف درستش را بگیر. اشكالی ندارد، چه عیبی دارد؟ اینجا كه محیط، محیط بسته نیست. این محیط، محیط بازترین مكتبی را كه شما در دنیا سراغ دارید، مكتب عرفان است. كدام یك از عرفاء به اندازه مرحوم آقا كتاب نوشته پخش كرده؟ كدام‌یك از این‌ها؟ كدام یك از این افراد صاحب مكاتب، همین افراد ظاهری، انقدر به دنبال انتشار مطلب بوده كه از بیمارستان كه مرخص می‌شود، در رخت‌خواب خوابیده، من می‌روم می‌بینم دارد می‌نویسد. می‌گویم آقا جان یك یك ساعتی اقلّاً صبر بكنید كه ... می‌خندند! می‌گویند: آقا مگر چقدر ما عمر داریم؟ چرا یك ساعت هم ... آخر نیامده رفته در رختخواب: برو دفتر من را از آن طرف بردار بیاور!

 گفتم: یك ساعت صبر كنید به عنوان نمونه! ما بگوییم پدرمان چیزی ننوشته!

 از بیمارستان آمدند: برو دفتر من را از روی میز بردار بیاور و با قلم، بنویسم.

 كه را شما سراغ دارید؟ كه بوده انقدر باز، انقدر مطالب به این نحوه گسترش، خب اگر قرار بود ایشان هم می‌گفت هركس می‌آید اینجا سرش را بالا نیاورد، پس این كتاب‌ها را برای چه نوشت؟ كاری نداشت، یك رساله عملیه می‌داد بیرون، منتها رساله عملیه اخلاقیه و سلوكیه. این كار را بكن، سرت را كردی بالا، برو بیرون! این كار را بكن و الّا برو ... برو برو برو!