جلسه ۷۵۳

 درست شد؟ اگر قرار بر این باشد كه ما بخواهیم همان راهی را برویم كه بقیه می‌روند خب با بقیه چه فرقی كردیم؟

 همین الآن در راه كه می‌آمدم یك بنده خدایی را دیدم ـ از دور دیدم ـ رفته‌اند به او گفته‌اند كه خب شما كه این حرفهایی كه داری می‌زنی معتقدید؟ معتقدی این حرفهایی كه می‌زنی؟

 می‌گوید: چكار كنم؟ باید بزنیم! به ما می‌گویند بزنید!

 خب بین تو و بین آن سنی كه دارد انكار ولایت علی را می‌كند چه فرق می‌كند؟ خب هر دو كه یكی شدید! او شمشیر خالد بالای سرش را گرفته بودند، این هم فلان چی گرفته‌اند! خب هر دو كه یكی هستید! پس چه فرقی شد؟ چه تفاوتی شد؟

 چشمش به من افتاد، كله‌اش را انداخت پایین. خب می‌داند! می‌داند نباید اینجا سرش را بلند كند. آن كسی كه دنبال حق می‌رود، همیشه سرش بلند است. هرجا می‌رود. هرجا چی انجام می‌دهد. درست شد؟ این وظیفه، وظیفه ماست آنوقت ما بلند می‌شویم می‌بینیم مسائل مختلف، مسائل به عنوان دفاع از ولایت. كدام ولایت؟ نود سال طرف آمده برای ولایت زحمت كشیده، آخرش می‌گوید زیارت عاشورا سند ندارد! این دفاع از ولایت دارد می‌كند؟ نود سال در این حوزه علمیه دارد درس می‌دهد آخرش حدیث قلم و قرطاس را انكار می‌كند! یعنی یكی از مبانی تشیع را دارد انكار می‌كند! آخرش هم قبول نمی‌كند! آخر هم قبول نكرد. آخر هم قبول نكرد و گفت: ما دیدیم اختلاف می‌شود! كدام اختلاف؟ اصلا هیچ هم اختلاف نمی‌شود. هیچ. قبول داری یا نداری؟ اختلاف می‌شود یعنی چه؟ چرا به اینطرف و آن طرف می‌زنی؟ چرا در می‌روی؟ چرا دو پهلو حرف می‌زنی؟

  ـ ما دیدیم چون اختلاف می‌شود و دشمن شاد می‌شود!

 این اسم دشمن هم كه دیگر اصلا تهوع آور شده‌اند، هرچیزی دشمن ... دشمن نیست! دشمن تشیع من هستم كه نود سال آمدم در مقابل امام زمان ایستاده‌ام در باطن و در آخر زهر خودم را ریختم. من دشمن تشیع هستم! كی دشمن؟ دشمن كی است؟ بابا این‌ها همه پشه هم به حساب نمی‌آیند. دشمن ما هستیم كه داریم دم از متابعت امام صادق می‌زنیم و شمشیر به روی امام صادق كشیده‌ایم با حرفهای خودمان! ما دشمنیم. دشمن شاد می‌شود لذا ما گفتیم این مطلب پخش نشود. دشمن شاد می‌شود ...