
جلسه ۷۵۳
فصل(9) في تحقيق الصور و المثل الأفلاطونية کیفیت تحقق مقام جمعیّت، در عین کثرت 14/2/1433
جلسه ۷۵۳
1كیفیت تحقق مقام جمعیت، در عین كثرت
أعوذ باللَه من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
در تتمه مطالب دیروز، خدمت رفقا عرض شد، در مسئله كیفیت تحقق مقام جمعیت، در عین كثرت؛ كلام مرحوم افلاطون به این توجیه برگشت. البته با یك مقداری رنگ و لعاب دادن به آن. یا این كه خب واقعا مطلب ایشان همینطور است. با توجه به حسن ظن، نسبت به مقام ایشان، و كیفیت إدراك و شهود در این مسئله، این قضیه اتفاق میافتد. نه اینكه نیست. در مباحث عرفان نظری این مطلب مطرح است كه: كثرات، در سیر صعودی، كمكم آن حیثیت كثرتی خودشان را از دست میدهند، و به یك حقیقت واحد جمعی بر میگردند.
لذا اگر ـ نمیدانم در كجا این قضیه از مرحوم والد نقل شده ولی خود بنده گفتهام در بعضی از همین مجالس قم، كه نفوس ذكوریت و انوثیت در مرتبه عالم شهادت اینها به این حقیقت هستند. ولی در مراتب بالاتر این نفوس همه تبدیل به نفس واحده میشوند. دیگر در آنجا مسئله ذكوریت و انوثیت مطرح نیست. و این در جنبه ملكوت سفلی و مثال است كه این قضیه شكل میگیرد. در ملكوت سفلی این مسئله تحقق پیدا میكند، جنبه فعلی و انفعالی در آنجا پیدا میشود و بعد در مثال، و برزخ هم كه این كاملا به شكل خیلی روشن در میآید و بالطبع در عالم طبع به این صورت ما مسئله را مشاهده میكنیم.
اما این نفوس در آن حقیقت طولیه خودشان، این تفاوت نمیكند. همه اینها نفس آدمی هستند و هر دوی اینها، حقائقی هستند كه معنون به عنوان خلیفه اللهی و نفخت فیه من روحی. در مقام نفس، در آنجا مسئله ذكوریت یا انوثیت مطرح نیست. بلكه در آنجا فقط حیثیت خلیفه اللهی و استجماع جمیع صفات و اسماء است كه آن مورد نظر است و بعد هم كه خب در عالم طبع این مسئله به شكل دو جنبه متخالفه الظاهر، (این ظواهر این مسئله بر میگردد.) در میآید
