جلسه ۷۵۰

 پس می‌خواهی چه بیاید؟! آنوقت این را كه وقتی ما می‌بینیم، می‌گوییم خیلی خب! وقتی كه قضیه این است، بسیار خب، پس ما هم همین ... خب ما هم مدعی هستیم دیگر. ما هم مدعی همینیم دیگر. ما هم دنبال همین داریم هستیم دیگر. اما اگر آمدیم یك مسئله خلاف دیدیم، به هم می‌ریزد همه چیز: چی شد؟ یعنی آیا دین عوض شد؟ الآن دین یك چیز دیگه است كه الآن من باید این را نگهش دارم؟ ها؟ عوض شده دیگر، چرا دین آن موقع، این‌ها را نمی‌خواست؟ امام حسن چرا در مدینه نماند؟ مگر دین به امام حسن و امام حسین قائم نیست؟ أمیرالمؤمنین می‌ماند در كوفه و بعد هم فرماندهی را می‌داد به بقیه: بروید! بهشت در انتظار شماست و حورالعین ها هم صف كشیده‌اند، كه چی؟ ان‌شاءالله كه بله! از این وعده‌هایی كه ما داریم به مردم می‌دهیم! بروید!

 من یادم هست، بله، چه چیزها و مسائلی بود. بله، بروید فلان كنید. اگر می‌خواهی مثل علی أكبر باشی، باید جوری بروی كه بدنت اینطور و اینطور بشود.

 تویی كه داری برای مردم اینطوری حرف می‌زنی، توی مداح، چند تا زخم به خودت آمد؟ چندتا؟! چرا كسی تو را در صف اول ندید در این مدت هشت سال؟ ها؟ فقط برو مثل حضرت علی اكبر بشو؟ مثل حبیب بن مظاهر بشو؟ برو ببین چقدر تیر بهش خورد! برو ببین، ببین!

 خودت چی؟ خودت هم برو دیگر بابا! بگو ما رفتیم. برو انقدر بایست تا بمیری، نه این‌كه دو روز با این نگاه كنی: آه! توپ آمد، بگذاری و در بروی! نه!

 رفته بودیم یك جا، یك بنده خدایی بود، یك خورده از این‌ها نشان داد به من، گفت این فلانی را می‌بینی، گفت رفته بودیم، دستور عقب نشینی آمد، وقتی آمد، اصلا نگفت كی هست، كی نیست. پرید در قایق و گاز را گرفت: بابا صبر كن بایست! ما اینجاییم، زخمی و چی ... درست شد؟ نه وایسا! وایسا! خودت داری می‌گویی! خودت داری می‌گویی! وایسا و تا آخر و شهید شو و بمیر و برو و به همان چیزهایی كه خودت می‌گویی، خودت هم برس. ولی بدن مبارك نه! داد می‌زنی، فلان می‌كنی، مردم را هیجان می‌كنی، به گریه می‌اندازی، روضه می‌خوانی، چه می‌كنی، خب خودت هم برو یكی از این‌ها، بفرما! برو در صف اول وایسا تا شهید بشوی دیگر! نه این كه برگردی! بایست تا شهید بشوی. مگر نمی‌خواهی بگویی كه من چیزم؟ خب بایست شهید بشو! اقلا مردم از دستت راحت بشوند! خب، در حالی كه نه. مال بقیه است. این حرفها مال بقیه است. این حرفها مال چی است؟ مالِ ...