جلسه ۷۴۸

 می‌گفتند كه ما سر درس ایشان بودیم، آمدند و بعد از این چیز، نشسته بودیم. گفتند كه من دیشب یك همچنین چیزی را دیدم. چون صبح مشخص شد كه مرحوم قاضی به رحمت خدا رفتند؛ مشخص شد. مشخص شد. اعلام كردند.

 من دیشب این را دیدم.

 بعضی‌ها گفتند: آقا مگر در رفتن یك كسی تناثر نجوم می‌شود؟ ایشان فرمودند: من با چشم خود دیدم، حال شما می‌خواهید بپذیرید، می‌خواهید نپذیرید. آنی كه من دیدم، با چشم خود دیدم. درست شد؟

 ولی بعضی دیگر نه، بعضی دیگر بروند آب از آب تكان هم نمی‌خورد. اگر تكان هم باشد، تازه اگر تكان بخورد می‌ایستد. بركت است دیگر! هركسی بالاخره باید یك بركتی ... یكی در رفتنش بركت است، یكی در ماندنش بركت است. خلاصه هركس یك جور بركت است. ما هم مثل اینكه در رفتنمان بركت است. هِی شر به پا می‌كنیم. این ... هركس یك قسم، یك جور، خلاصه این چیز دارد.

 آن‌وقت ما داریم می‌آییم این علی را، این حسین را، این امام زمان را، این ... این‌ها را داریم می‌آییم با بقیه مقایسه می‌كنیم. بقیه را با این‌ها ... این‌ها ... چه می‌فهمیم؟ چه می‌فهمیم ما؟ لذا صرفا با خواندن نیست؛ با پیاده كردن این مطالب است، علماً و عملًا؛ كه انسان می‌تواند از خیلی از انحراف‌ها، می‌تواند خودش را نجات بدهد و جلوگیری كند.

ادامه نقد كلام سید

 خب؛ كلام ما در مطلب مرحوم سید دیگر خیال می‌كنم كه به نقطه چیز رسید؛ به نقطه وضوح رسید كه مرحوم سید، در این‌جا نسبت به علم انائی، و ... كه حالا از او تعبیر به لوح محفوظ می‌شود، كه در آن لوح محفوظ همه چیز به عنوان ثبوت هست، یكی از رفقا اشكال كرده بود كه این مطلبی كه شما می‌گویید كه هرچیزی كه به واسطه زمان در خارج متدرج الحصول است ولی در واقع ثابت هست، یا تمام آن‌چیزها در مسئله.... این با آن علم اطلاقی حق منافات دارد، با آن قدرت اطلاقی حق منافات دارد. با آن سعه وجودی لا متناهی حق منافات دارد كه خدا یك اراده بكند و دیگر اراده نكند. این اراده نكند. این اگر آن ... یا مثلا آن آیه شریفه كه در اینجا می‌فرماید: كلّ یوم هو فی شأن؛ با این چطور مسئله جور در می‌آید و همینطور خب مطالب دیگر.