جلسه ۷۴۵

 بعضی‌ها هستند وقتی كه می‌روند اینطرف و آنطرف، با خودشان همچین چیز ... حالا كه دیگر همه این‌ها، موبایل‌ها و چیزهایی كه دیگر، ركوردرها، چیزهای كوچكی كه این‌ها هست و این ها ... بگیریم ضبط كنیم، ببینیم حالا مثلا بعدا، بعدا نگه می‌داریم، از آن استفاده می‌كنیم، در پرونده، هان! استفاده كنیم، سند سازی كنیم، و بگذاریم در آب‌نمك، برای روز مبادا! چرا این كارها را می‌كنیم؟ جداًها! چرا ما این كارها را می‌كنیم؟ چون ما نظرمان به آنطرف نیست! ما اگر به آن طرف نظر داشتیم، سند جمع نمی‌كردیم. ما اگر نظر به آنطرف داشیتم، به دنبال ردیابی عیوب نبودیم. هیچ تا حالا شده به جای این‌كه برویم سند عیب جمع كنیم، برویم سند حسن جمع كنیم؟! به جای این ... از فردا با آنی كه حساب و كتاب داریم، مثلا برویم شروع كنیم آن محاسنی كه دارد، برویم جمع آوری كنیم. حرف خوبی كه در یك مجلس زده. كار خوبی كه در یك جا كرده. نمی‌دانم اقدامی كه در یك مورد كرده. این اقداماتی كه كار، خوب، همه این‌ها خوب، مستحسن. درست شد؟ این‌ها را همه جمع كنیم. بعد بگذاریم این‌ها را در كنار آن‌چه كه خیال می‌كنیم به نظرمان كار زشت و نالایق هست. ببینیم ترجیح با كدام است؟ این كار حسنش ترجیح دارد یا كار بدش؟ ما چه كسی را پیدا می‌كنیم كه این خالی از خطا و اشتباه باشد؟ ولی ما می‌رویم روی همان خطا، ما می‌رویم روی همان خطا دست می‌گذاریم. ما می‌رویم روی همان اشتباه دست می‌گذاریم. روی همان اشتباه! شما الآن نگاه كنید یك مسئله ای كه هست و من هم گفته‌ام خدمت رفقا. خب كتاب مثنوی مولانا جلال الدین مولوی رضوان الله علیه، این‌كتاب، كتابی است كه هیچ كس نیامده، چه مرید مولانا باشد، چه معاند مولانا باشد، الّا این‌كه در مطالب خودش از این اشعار نقل كرده. هركسی. حتی این‌هایی كه دارند بد می‌گویند، شما از آن‌ها بپرسید در این قضیه مولانا چه می‌گوید؟