جلسه ۷۴۲

 امّا این كه خود نفس بخواهد در عالم خارج این مسئله را استمرار بدهد، در اینجا، در فرضی است كه ما استمراری را قبول كنیم، كه در خارج استمرار وجود دارد. ولی همان طوری كه بیان شد، در خارج استمراری وجود ندارد، بلكه وما أمرنا إلّا واحده است، و استمرار از دید ماست، نه از نقطه نظر ظهور و بروز خارجی، اگر این را لحاظ بكنیم، آن ولایت امام علیه السلام هم أمرنا إلّا واحده خواهد شد. یعنی همان ولایت واسطه بین فیض أقدَس و بین مقدّس است¹، آن ولایت است كه واسطه است، یك امر واحد غیر مستمرّ غیر زمانی غیر متدرج الحصول، غیر سیالِ غیر متحرك. تمام این‌ها مترتّب بر ولایت است. آن ولایت واسطه است. پس این كه چه بگوییم كه اداره زمین و آسمان، در زمان رسول خدا، توسط رسول الله بوده، یا بگوییم توسط امام جواد بوده، دیگر چه فرقی می‌كند؟! هیچ تفاوتی دیگر ندارد. استمرار دیگر نیست!

 چه بگوییم در زمان امام صادق این گردش خلق و سماوات، اداره ملك و ملكوت، تمام عوالم مجرد، این به واسطه نفس امام صادق بوده، چه به واسطه امام رضا بوده؛ هردو می‌شود یكی. هیچ تفاوت نمی‌كند.

 چون آنچه كه ما داریم در خارج می‌بینیم از دیدگاه ما سیال است. از دیدگاه ما مستمر است. امّا از دیدگاه خود امام صادق، از دیدگاه خود امام رضا آیا باز هم این سیال و مستمر است؟ یا می‌شود واحد؟ اگر می‌شود واحده، پس ولایت هم وساطتش تمام شده و فعلیت پیدا كرده.

 بله؛ در عالم أعیان و خارج، آن هم آن چیزی كه مربوط به زمانیات است، و الّا در مسئله غیر زمانیات، در عالم ملائكه، در عالم عقول منفصل، در عالم مجردات و موجودات نورانی كه در آنجا زمان مطرح نیست. چطور ما می‌توانیم در آنجا تصور سیال بودن و زمانی بودن را در آن عوالم بكنیم؟

 حالا وساطت در این مسئله، آن وساطت به شخص رسول الله است، یا نه، این وساطت در زمان رسول الله مربوط به ملائكه، مربوط به اوست، در زمان امام سجاد مربوط به امام سجاد؟ هیچ‌كدام! هیچ‌كدام! شخص دیگر در اینجا ملاك نیست! فرد خارجی دیگر در اینجا ملاك نیست. یك امر است، كه آن امر ظهور زمانی‌اش در اینهاست. بله، ظهور زمانی ولایت در زمان امام باقر به شخص امام باقر است. ولی همین امام باقر در عالم واقع و در عالم حقیقت، همان ولایت امام زمانِ الآن را دارد. هیچ تفاوتی دیگر نمی‌كند لذا می‌گویند اگر رفتید پیش امام رضا، و حاجاتتان را از امام رضا خواستید یا از امام زمان دیگر هیچ فرقی نمی‌كند.