جلسه ۷۴۱

 لذا دست‌شان خالی است دیگر. بله ایشان به من می‌گفتند كه: لازم نیست به افراد بگویید بیایند! برای چه بیایند زحمت بكشند؟ از همان خانه‌شان برایمان فاتحه بخوانند! برای چه تلفن می‌كنید به افراد از طهران، از این‌طرف و آن‌طرف بیایند؟ چرا بیایند؟

 جدی می‌گفتند به من ها! وقتی كه به اصطلاح موقع وفاتشان نزدیك بود به من جدی می‌گفتند. می‌گفتند تلفن نكنید! همین رفقایی كه اینجا هستند با ساز و دهل، بزنند و بگویند و بخوانند و خوش باشند و ...

 می‌گفتند: تو خبر داری ما داریم به كجاها می‌رویم؟

 گفتم: نه آقا جان من خبر ندارم. ـ خودمان را راحت كنیم ـ ما خبر نداریم.

 تو خبر داری ما داریم به كجاها می‌رویم؟ آیا این گریه دارد؟ غم دارد؟

 اللهمَّ صلِّ عَلی محمَّد و آلِ مُحمَّد