جلسه ۷۴۱

 امام رضا علیه السلام اطلاع دارد بر این جنین، جنینی كه اصلًا منعقد نشده، مأمون می‌گوید دعا كن یابن رسول الله خداوند به من فرزندی بدهد از مثلًا فلان شخص. حضرت می‌فرمایند كه خداوند به تو فرزندی خواهد داد، هنوز اصلا چیزی هم نشده. هنوز اصلًا جنینی وجود ندارد. خواهد داد، به این شكل و به این خصوصیت: اشبه النّاس بأمّه. به مادرش از همه شبیه‌تر است¹. امام رضا تا نبیند، از كجا این‌ها را می‌گوید؟ چرا من بلد نیستم بگویم؟ چرا شما بلد نیستید بگویید؟ چرا او بلد است؟ چون او دارد می‌بیند. چه را دارد می‌بیند؟ عكس را دارد می‌بیند یا خارج را دارد می‌بیند؟ عكس بدون خارج كه صورت ندارد. حقیقتی ندارد. دارد چكار می‌كند؟ آن خارج را دارد می‌بیند. آن خارج را چرا او می‌بیند، ما نمی‌بینیم؟ این به خاطر این است كه او در سلسله علیت قرار دارد. به خاطر این كه خودش علت العلل است. امام رضا خودش علت العلل است برای همه اعیان خارجی و كلّ شیء أحصیناه فی نفس امام رضا²! این آیه را من درست كرده‌ام!

 وَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ³ امام مبین امام رضاست دیگر⁴. همه كلّ شیء نه فقط صورت، كلّ شیء، تعین خارجی، تمام تعین خارجی را ما در نفس امام رضا گرد آوردیم. پس امام رضا به چه نگاه می‌كند و می‌گوید أشبه الناس بأمّه؟ به خود نگاه می‌كند! نه به چیز دیگر! به خود وقتی به خود نگاه می‌كند، این حقیقت را در خود می‌یابد. این واقعیت را در خود ملاحظه می‌كند، بعد می‌گوید ... بعد ما خیال می‌كنیم هان! این چه شده؟ وصل شده به یك جایی، خدایا! خدا هم یك خطوری به سرش زده، آورده و كه این مثلا اینطوری برای ما بگوید!

 می‌گویند عجیب! عجب! می‌گویند خدا به ذهن امام رضا علیه‌السّلام این را انداخته كه الآن این را اینطوری بگوید. خب خدایا به ما هم بده! به ما هم بده!