جلسه ۷۴۱

 آنوقت شما ببینید این انسانی كه حضرت می‌فرماید شیعه علی را هم می‌توانیم به اینجا برسانیم ـ امام صادق می‌فرماید ها! ـ می‌فرماید آن شیعه علی را ما می‌توانیم به اینجا برسانیم. آمدیم خودمان را به چه چیزهایی مشغول كردیم! رأی بیاوریم، رأی نیاوریم! هِی هِی هِی! اینجا رأی بیاوریم، آنجا رأی نیاوریم ...

 چقدر باید واقعاً بدبخت باشیم! چقدر باید بیچاره باشیم! كه این دو روز دنیای غیر قابل برگشت را، غیر قابل برگشت ... قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ* لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ ...¹ ... ربّ ارجعون ... وقتی آنجا نگاه می‌كنی می‌بینی امام صادق آنجا ایستاده، آنچه را كه در آنجا به ابی بصیر و ابان و زراره و اینها فرموده، الآن داری می‌بینی درست بوده! آن موقع می‌گویی يا حَسْرَتي عَلي ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَه² آن موقع می‌گویی ها. وقتی آن دنیا فهمیدی چه كلاهی سرت رفته، و چه درّ گران‌مایه‌ای را از دست داده‌ای ... الآن نه! الآن خیال می‌كنی. واقعاً عجیب است. این روزها ما داریم می‌بینیم دیگر. این روزها ما داریم می‌بینیم. من خودم سال گذشته فكر می‌كردم راجع به همین آقایی كه كله ملق شد كه بود؟ در تونس، این رئیسشان كله ملّق شد، راجع به این فكر می‌كردم. این عكسش را دیده بودم، می‌گفتم ـ همینطوری ـ ای می‌شود یك روزی این عكس نباشد، یك روزی این رییس نباشد. همینطوری به دلم گذشت. ـ گفتم عجب چشم شوری ما داشتیم! ـ هنوز یك سال نگذشت! یك سال نگذشته این بدبخت كله ملق شد! آن هم چه؟ از آسمان خراش! نه از یك ساختمانِ چند طبقه. گفتم نگاه كن من چشمش زدم یارو را! یك آدم هم نمی‌توانیم ببینیم طفلی دو روز بیاید حكومت كند! نمی‌توانیم! چشممان نمی‌تواند ببیند! چشممان نمی‌تواند ببیند این‌ها دو روز حكومت كنند. بابا ببین و ولش كن! نمی‌شود دیگر!.

 ما الان هم گاهی چشممان به بعضی عكس‌ها می‌افتد ... بله می‌شود كه مثلًا ... این، آن، ... كسانی كه واقعاً انسان در تصورش هم به حسب ظاهر نمی‌گنجد كه یك روزی این قضیه برایش پیدا بشود؛ می‌بیند وقتی آن مشیت خدا بیاید، نه صدام می‌شناسد، نه این را می‌شناسد، نه تفنگ می‌شناسد ... تمام فرت و پرت و هارت و پورت ما، به یك گلوله اینقدری است! تمام! به همین یك گلوله این‌قدری است ...