جلسه ۷۳۷

 تلمیذ: الآن ما داریم راجع به علم باری‌ء نسبت به خودش صحبت می‌كنیم؟

 استاد: مگر آثار ذات غیر از خود ذات است؟ پس علم به ذات علم به آثار ذات است. زیرا همانطوری كه نفس وجود بالصرافه مساوقٌ للعلم بالوجود بالعلم الذّاتی است، نفس علم ذاتی به ذات، مساوقٌ للعلم بآثار الذات و بملزومات الذات بهذه التساوی. پس علم ذات به ذات، مساوقٌ لعلم الذات بلوازم الذات و بآثار الذات. همانطوری كه علم ذات به ذات، ازلًا هست، علم ذات به آثارش هم ازلًا هست.

 آیا شما می‌توانید كه لحظه‌ای تصور كنید، ـ البته لحظه غلط است، لحظه زمان است. لحظه یعنی برهه‌ای، برهه دهری ـ كه ذات پروردگار از علم به ما، مای جزئی، نه كلی، خالی باشد؟ محال است! پس وجود علمی ازلًا مساوی با وجود حقیقی ذات پروردگار است. حالا، قضاء كلی در اینجا به چه شكلی پیدا است؟ مقدرش چه می‌شود؟ ان شاءالله برای جلسه دیگر باشد.

 اللهم صلِّ عَلی محمَّد و آلِ محمد