جلسه ۷۳۷

 كلام امام حسین كلام الله است، كلام الله عصمت دارد، نور مطلق است، در جای ظلمانی نفوذ نمی‌كند، لذا می‌خندند و در جواب امام می‌گویند: بابا خودت را اذیت نكن، زیادی خودت را به زحمت نینداز، مسأله این است، یا بیا بیعت كن، یا قضیه این است كه خود را به زحمت نینداز. یعنی این گوش ما بسته است.

 حضرت در این جا می‌فرمایند: شیطان اینجا دیگر بر اینها مسلط شد. این قلب را كه حرم الله است، برای خودش گرفت. خدا آن روز را نیاورد! آدم خیلی باید مواظب باشد. آنوقت راه مراقبه‌اش همین است.

 راه مراقبه‌اش چیست؟ توجه نكردن، این راه مراقبه است! اگر شما توجه كردید و اهمیت دادید و ایمیل را دیلیت نكردید، در قلب شما این مطلب جا باز می كند. ایمیل اول سه درصدی را اشغال می‌كند ایمیل دوم، سه درصددیگر، ایمیل سوم شش در صد ... و بعد كم‌كم بالا می‌رود.

 ولی اگر دیدید بر علیه شما شخصی یك حرفی زده است، و آن حرف احمقانه است، به هیچ وجه گوش ندهید، دیلیت كنید! اصلا ترتیب اثر ندهید! نمی‌دانید كه چیست، خیالت راحت است! حسن ظنّت هم به برادران مؤمنت باقی می‌ماند.

 در زمان سابق می‌توانستیم نسبت به قضایا و مطالبی كه بود، خیلی كارها انجام بدهیم، مسائلی كه می‌گویند، حرفهایی كه زده‌اند، تمام آن‌ها هم به گوش ما می‌رسید، بعد گاهی گربه هم یك بویی می‌كشد و ... درست؟ ولی دیدم كه تمام این‌ها دنیاست. همه این‌ها غفلت از خداست.

 در حالی كه افراد دیگر تمام همّشان این بود كه بروند سند درست كنند. یعنی تمام قوایشان را به كار می‌گرفتند كه تا می‌توانند سند جمع كنند یا بسازند، حالا آن سند هست یا نیست آن یك مسأله دیگراست!. اطلاع دارم ها!.

 سالها گذشت، سالیان سال گذشت، چه كسی برد؟ كی در این مسأله نفع برد؟ چه كسی واقعاً نفع برد؟ این مطالبی كه مرحوم آخوند در اسفار، در این موارد به ما ارائه می‌دهد، این‌ها كاربردی است ها! این‌ها را ما باید به كار ببندیم. همین‌طوری نباید سرسری بخوانیم و برویم، باید این مطالب را در نظر بگیریم، این مطالب را در زندگی خود پیاده كنیم، حكمت علمی را باید تبدیل به حكمت عملی بكنیم. چقدر این‌ها را انجام دادیم؟ این‌همه ما فلسفه خواندیم، این همه سالیان سال، چقدر این را به حكمت عملی تبدیل كردیم؟ چقدر؟ چقدر از توهم و تخیل دور شدیم؟ یا هنوز در توهمات و تخیلات هستیم؟