جلسه ۷۳۶

 مرحوم آقا در این جریان بلیط، حكم آن مادر را داشتند نسبت به فرزند! این را همه نمی‌توانند درك كنند. باید انسان یك مقداری از آن حال و هوا را بچشد، از آن حال و هوایی كه این اولیاء خدا در آن حال و هوا هستند، آن وقت می‌فهمد كه ایشان چرا گفتند سخت‌ترین حالتی كه ـ یا یكی از سخت‌ترین حالاتی كه ـ در عمرم بر من گذشت، لحظات عبور از آن قسمت كنترل بلیط بود، اگر انسان برود درك كند كه منظورشان چه بود، آنوقت این انسان، می‌تواند متصدی امور بشود. درست شد؟

 حالا به عرض ما رسیدید؟! این آدم، با این احساس، نه بنده. بنده نه خیر آقا! بنده می‌آیم، خراب می‌كنم. می‌زنم همه چیز را درب و داغون می‌كنم. نه اهلش هستم و نه هیچ ...! ـ صاف و صادق ـ ولی ایشان می‌تواند. زیرا آن دركی را دارد كه همان درك را در مرتبه قوی‌ترش امام دارد. كه البته بالاتر از او امام است. حدّ فاصلی دیگر نیست. بالاتر از این، می‌شود امام. و ایشان این درك را به واسطه اتصال به امام پیدا كرده. نه با انفصال از امام!

 یعنی امام در آن رتبه اعلی است. این شخص وقتی كه به امام متصل شد، این درك، برایش پیدا می شود. و این اتصال، اتصال تامّ است. و الّا خب خیلی‌ها هستند كه ممكن است یك نخ‌باریكه‌ای، فلان، نه! اتصال، اتصال تام و اتصال قلب و سرّ و ضمیر و نفس؛ همه مراتب وجودی. گاه‌گاهی نه، فایده ندارد. اگر آن اتصال برقرار شد، مسأله درست می‌شود.

 و امّا در مورد این آیه: فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَه سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ‌، چه دلیلی دارد كه شما همچنین حرفی را می‌زنید كه فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ ... خدا گناه اینها را تبدیل به حسنه می‌كند؟ دلیل ندارد! چرا كه گناه، گناه است و همیشه گناه است. تا اسم شراب روی این مایع است، این شراب است. وقتی كه این تبدیل به سركه شد، دیگر الآن شراب نیست. دیگر اصلًا گناهی نیست كه بخواهد تبدیل بشود. ماهیتی تغییر پیدا كرده و عوض شده است.