جلسه ۷۳۶

 ولی در این آیه دارد كه سیئه تبدیل به حسنه می‌شود! یعنی سیئه با آن عنوانش تبدیل به چه می‌شود؟! تبدیل به حسنه می‌شود!

 علت در كلام این شخص مفسر ذكر نشده، بلكه فقط تشبیهی در اینجا آورده‌اند، كه این تبدیل سیئه به حسنه مثل آن مثال تبدیل كود به میوه است. ممكن است بگوئیم نه آقا تشبیه شما غلط است. ولی شما می‌گویید كه این شخص گناه كرده و بعد این گناه در مراتب وجودی تبدیل به حسنه می‌شود. اما خب او خب بله، گیاه است و درخت و علف و خاك و عناصر و اینها، اینها تبدیل به میوه می‌شوند.

 امّا بزرگان در تفسیر فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَه سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ می‌فرمودند: گناه، همان نفس تحقّقش در ظرف جهل یا عناد و غرض است كه او را گناه می‌كند!! اگر این گناه در ظرف غرض و جهل نباشد، در ظرف عناد و اینها نباشد، دیگر این گناه نیست! این شخص نمی‌داند كه كار حرام انجام می‌دهد، وقتی كه نمی‌داند، این حرام نیست. حدّ هم نباید به او زد، كاری هم نباید با او كرد. نمی‌داند كه این شراب خوردن منهی عند الشارع است، خبر ندارد. و خیال می‌كند چیزی است مثل بقیه چیزها بعضی‌ها می‌خورند و بعضی‌ها نمی‌خورند، مثل خیلی چیزهای دیگر، حالا ما هم می‌خوریم.

 خب برای این فرد گناه نوشته نمی‌شود. آن چیزی كه باعث است، همان نیتِ خلاف است كه عامل حرمت است! و سیئه به او اطلاق می‌شود! و این نیت و كدورتی كه همراه با این گناه انجام داده، این كدورت نیت است كه او را سیئه می‌گویند!

 شما اگر كاری انجام بدهید كه در آن كارتان، كدورت نباشد، ارتباطتان با خدا كمرنگ نشود، ارتباطتان قطع نشود، حالت قبض برایتان پیدا نشود، حالت گرفتگی برایتان پیدا نشود، آن عمل حرام نیست! اگر عملی انجام بدهید كه آن ارتباط قطع بشود، حالت كدورت برایتان پیدا بشود و ... آن عمل حرام است¹.