جلسه ۷۳۵

  ـ فلان كار اشتباه بود، فلان تصمیمی كه گرفته شده اشتباه است، فلان قضیه‌ای كه انجام شده درست است ...

 این درست است و آن اشتباه و غلط است، اینها برای ما خودش مسأله بود. كه این مثلًا چطور ... امّا نه اینكه خودش را تسلیم كرده، آن چیزی كه باید به نظر و به فكر برسد، آن می‌رسد. امّا این هم هست كه آدم خیال كند این شخص دیگر شد پیغمبر و همه سخنانش وحی است. نه، بایستی كه طبق موازین باشد. چون ممكن است در یك موقعیت انسان دچار توهّم بشود. ما كه معصوم نیستیم. ولی اگر فرد به این نحوه حركت كند، خدا دستش را می‌گیرد. خدا دستش را می‌گیرد. آنچه را كه خلاصه در دو راهی‌ها و چندراهی‌ها و تشكیكات و ابهامات و تشتّت آراء، اختلاف سلائق و نظریه و انظار در میان افراد مشاهده می‌كنیم، می‌بینیم این یك راه را به طور دقیق انتخاب می‌كند و بعد واقع هم همین بوده است. مرحوم آقا می‌فرمودند: چون این تسلیم است، یك تیزی‌ای خدا به او داده است. یك تیزی در گرفتن مسائل به او داده كه مطالب را می‌گیرد و حركت می‌كند. و در مقابل، ما احساس می‌كردیم افرادی از شاگردان ایشان را كه اهل علم بودند دقیقاً نقطه‌ی مقابل آن شخص بودند. و آن‌ها هم از شاگردان ایشان بودند، هر نظریه‌ای كه می‌دادند، هر مرتبه یك چرت و پرت! و حتّی اهل علم و قریب الإجتهاد! هر مطلبی ...

 به طوری كه این شخص اصلًا برای ما یك معیار بود. فرض كنید كه می‌خواستیم ببینیم در یك مسأله چطور باید عمل كرد، می‌رفتیم نظرشان را می‌پرسیدیم و بعد می‌دیدیم این باید خلافش باشد! یعنی این اصلًا شده بود برای ما یك معیار!!.

 گفت ادب از كه آموختی؟ گفت از بی‌ادبان! از بی‌ادبان! و بعد ما اینها را بالعیان بعد از فوت مرحوم آقا مشاهده كردیم. مشاهده كردیم كه چطور آنچه را كه ما در آن زمان حدس می‌زدیم به واسطه‌ی آماده شدن زمینه و بستر مناسب، ظهور عینی و خارجی پیدا كرده است. التفات می‌كنید؟ اینها مربوط به چیست؟ خب اینها واقعیت است دیگر. این همه بزرگان می‌گویند مراقبه! مراقبه! مواظب باش، خب كشك كه نمی‌گویند. اینها از خودشان كه درنیاورده‌اند. تمام این مطالب منطبق با احادیث، روایات، مسائل بزرگان و تجربه‌ی بزرگان است، چیزهایی كه خودشان عملًا تجربه كرده‌اند را دارند در اختیار انسان قرار می‌دهند. امكان ندارد شما وارد یك جریان فضای خبر و سیاست و فلان ... بشوید، و بعد از آن بروید نماز مغرب و عشاء بخوانید با نمازتان با حضور قلب باشد. بروید امتحان كنید! بلند شوید بروید امتحان كنید. امكان ندارد! این گوی و این میدان، امكان ندارد ... ولو اینكه شما بخواهید ...