جلسه ۷۳۲

 بابا ساكت شو برو بنشین سرجایت مردم را گذاشتی سركار عن قریب! عن قریب! چیست دیگر؟ اصلا كی گفته ما بیاییم در این چیزها دخالت كنیم؟ در مسائل ظهور دخالت كنیم؟ به ما چه مربوط است؟ ما برویم به مردم صدق یاد بدهیم، ما برویم به مردم اخلاص روابط اجتماعی و فرهنگ یاد بدهیم، اینها را یاد بدهیم نه این حرفها را. به ما نگفتند كه بنشینید دور هم ببینید كی ظهور كرده امام زمان شما، كدام یك از روایات ائمه ما را به این سمت كشانده است؟ ما كه هر چه از امام صادق و امام باقر روایت دیدیم گفتند انتظار بكشید، خودتان را آماده كنید، ما انتظار می‌كشیم، خودمان را آماده كنیم یعنی چه؟ یعنی آن چه را كه می‌گویند انجام بدهید انجام بدهیم، بیش از این دیگر از ما چیزی نخواستند، این كه هنر نیست كه ...

 این مسئله كه به اصطلاح علم عنایی، مقام قضا هست كه مثلا فلانی فوت می‌كند، خب این فوت برای فلانی هست، صحبت من این است كه این چه دردی را دوا می‌كند در مقام قضا از جهل پروردگار و از علم پروردگار چه مسئله‌ای را اضافه می‌كند؟ خدا بگوید كه برای او من فوت را مكتوب كردم، خیلی خب مكتوب كردی دستت درد نكند كه این را آوردی و بالاخره یك روزی شرش را هم از سر مردم كم می‌كنی و می‌بری ولكن هنوز من پروردگار وقتش را تعیین نكرده‌ام!! عجب پروردگار نفهم و نادانی كه آمده فوت را نوشته و وقتش را ننوشته!! حالا ببینیم چه می‌شود! چرتكه بیاندازیم بدا حاصل می‌شود؟ به قول حكیم حالا ببینیم كی بدا حاصل می‌شود و كی خوبا حاصل می‌شود! نمی‌دانم قدر چه جوری می‌شود، عالم تعارض و اینها به چه كیفیت درمی‌آید، نمی‌دانی توی خدا نمی‌دانی، توی خدا نمی‌دانی كه این در چه موقعیتی قرار می‌گیرد، چه مسائلی برای او پیش می‌آید، و چه حوادثی پیش می‌آید و بعد به چه طریقی از دنیا می‌رود، تو نمی‌دانی فقط موت را نوشتی و بقیه را گذاشتی در عالم تقدیر و عالم قدر در آنجا این مسئله را تقدیر كردی خب بین این دو تا چه فرقی هست؟ چه فرقی هست؟